Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako: WSA) z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1354/08 odrzucono zażalenie C. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2009 r. w sprawie ze skargi C. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości. W uzasadnieniu WSA wskazał, że pismem z dnia 12 czerwca 2009 r. C. J. złożyła do Sądu zażalenie na postanowienie WSA z dnia 1 czerwca 2009 r. odrzucające zażalenie C. J. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) stanowi, iż sąd odrzuca zażalenie, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy.
WSA wskazał, że w rozpatrywanej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r., wezwano C. J. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 27 sierpnia 2009 r. - uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 12 czerwca 2009 r. na postanowienie z dnia 1 czerwca 2009 r., w kwocie 100 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. C. J. otrzymała ww. wezwanie w dniu 7 grudnia 2009 r., a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 14 grudnia 2009 r., jednakże jak wynika z akt sprawy do dnia 30 grudnia 2009 r. nie wpłynęła żadna kwota z tytułu wpisu od ww. zażalenia i wobec powyższego, działając na podstawie art. 220 § 3 ppsa, WSA odrzucił zażalenie C. J..
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła C. J. wnosząc o jego uchylenie, twierdząc, że jest niezgodne z prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco narusza podstawowe prawa człowieka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 194 § 3 ppsa zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Oznacza to, iż strona wnosząc zażalenie winna określić uchybienia, które jej zdaniem uzasadniają zmianę bądź uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz podać - co wynika z treści powołanego przepisu - czy wnosi właśnie o zmianę czy też uchylenie postanowienia.
Tymczasem w niniejszej sprawie C. J. wnosząc zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 18 stycznia 2010 r. nie określiła, które przepisy prawa zostały w jej opinii naruszone przez Sąd ani na czym precyzyjnie to naruszenie miałoby polegać. Strona bowiem poprzestała na ogólnikowym stwierdzeniu, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym, na co wskazują przepisy prawa. Takie sformułowanie zażalenia nie może być uznane za godne z wymogami określonymi w cytowanym art. 194 § 3 ppsa.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zaskarżonym postanowieniem zażalenie strony z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 ppsa - powołanego przez Sąd I instancji - zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu. Oznacza to, że w przypadku niewywiązania się przez stronę z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego zgodnie z doręczonym jej wezwaniem, Sąd zobowiązany jest z tej przyczyny odrzucić zażalenie. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Strona bowiem została wezwana przez WSA do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wniesionego już zażalenia. Mimo to wpis nie został w ogóle uiszczony. Zatem już z tej przyczyny zażalenie podlegało odrzuceniu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa orzekł jak wyżej.