Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2006r., sygn. akt II SA/Gd 112/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną "[...]" Sp. z o.o. w Dębnicy Kaszubskiej od wyroku tego Sądu z dnia 26 października 2005r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została opłacona, wobec czego należało ją odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż skarga kasacyjna podlega opłacie stałej, s skarżącą Spółkę reprezentuje radca prawny.
Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła zażalenie, w którym zarzuciła, iż Sąd nie zastosował w przedmiotowej sprawie przepisów intertemporalnych - art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w związku z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz § 3 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563). Zgodnie z przedmiotowym rozporządzeniem został uiszczony wpis stały w wysokości 50 zł.
Dodatkowo w zażaleniu podniesiono, iż w sprawie winien mieć zastosowanie § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy (art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 złotych. Tymczasem skarga kasacyjna nie została opłacona, lecz jedynie naklejono na niej znaki opłaty sądowej o nominale 50 zł.
W odniesieniu do zarzutów zażalenia, stwierdzić należy, iż z przepisów intertemporalnych wynika, że nie sposób odwołać się do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, ponieważ przepis art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odsyła do wpisu od skargi kasacyjnej, instytucji nieznanej w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2003r.
W odniesieniu do kolejnego zarzutu, iż nie zastosowano § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy natomiast podkreślić, że przepis ten dotyczy jedynie skargi skierowanej do sądu I instancji wobec przyjęcia przez ustawodawcę zasady składania skarg za pośrednictwem organu, z którego działalnością lub bezczynnością skarga ta się wiąże. Nadmienić należy, że w rozporządzeniu wyraźnie rozróżniono sytuacje, w których uiszcza się wpis od skargi wniesionej w trybie art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i od skargi kasacyjnej, a zatem § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawach, w których wniesiono skargę kasacyjną, nie ma zastosowania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2004r., sygn. akt GSK 566/04, publ. Monitor Prawn. z 2004r. Nr 11,s. 489.
Dodatkowo należy zauważyć, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie, niż przewidziana w art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analogiczny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt FZ 28/04, publ. ONSA i wsa z 2004r. Nr 1, poz.
- Naklejenie znaków opłaty sądowej nie oznacza zatem należytego opłacenia pisma, choćby nominalna wartość znaków odpowiadała wysokości tej opłaty.
Odmienne uregulowanie form uiszczania opłat w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, które miało zastosowanie w postępowaniu przed NSA do dnia 31 grudnia 2003r., nie ma znaczenia w sprawie niniejszej.
Skoro zatem w niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego nie została należycie opłacona, to zasadnie podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.