Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. VII SA/Wa 1180/07 odrzucił skargę kasacyjną P. K. od postanowienia z dnia 11 grudnia 2007 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego.
W uzasadnieniu Sąd I. instancji wskazał, że będący adwokatem pełnomocnik skarżącego w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 11 grudnia 2007 r. o odrzuceniu skargi nie uiścił wpisu stałego, w związku z czym Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej zwana "P.p.s.a.")
W zażaleniu na to postanowienie P. K. zarzucił naruszenie art.164 P.p.s.a. poprzez niezastosowanie i wydanie postanowienia sprzecznego z treścią postanowienia z dnia 21 marca 2006 r., VII SA/Wa 92/06; naruszenie art.221 P.p.s.a. w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz.2193., dalej "rozporządzenie") przez przyjęcie, że wpis od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie jest wpisem stałym; naruszenie art.220 § 1 zd.2 P.p.s.a. przez jego niezastosowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od skargi kasacyjnej (należącej do pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art.230 P.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się tylko w tych sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały (art.231 P.p.s.a.).
W sprawie, która ze względu na przedmiot została objęta wpisem stałym (skarga o wznowienie postępowania - § 3 rozporządzenia), również wpis od skargi kasacyjnej będzie miał taki charakter.
Sąd I. instancji przyjął więc, że do skargi kasacyjnej wniesionej w tej sprawie ma zastosowanie art.221 P.p.s.a., w brzmieniu tego przepisu obowiązującym w dniu rozpoznania skargi. W tym czasie powołany tu przepis ustalał, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z dniem 10 kwietnia 2010 r. art.221 P.p.s.a. został uchylony przez art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 36, poz.196). Nowelizacji tej nie towarzyszą przepisy przejściowe, ale kierując domniemaniem prawa do sądu (art.45 ust.1 Konstytucji RP) Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił utratę przez art.221 P.p.s.a. mocy obowiązującej, mimo że nie można zarzucić Sądowi I.instancji orzekania z naruszeniem prawa.
Oznacza to, że w sprawie ma zastosowanie ogólna reguła art.220 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którą w razie wpłynięcia do sądu pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art.185 § 1 w związku z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.