Uzasadnienie
W dniu 25 lipca 2002 r. G. K. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2002 r., nr [...].
Pismem Sądu, doręczonym w dniu 24 listopada 2004 r., zawiadomiono skarżącą o terminie rozprawy, wyznaczonej na dzień 21 grudnia 2004 r.
W dniu 24 listopada 2004 r. G. K. zwróciła się do Sądu z prośbą o odroczenie rozprawy, wskazując, że w dniu 25 listopada 2004 r. ma być przyjęta do szpitala na operację, po której nie będzie mogła stawić się w sądzie. W załączeniu przedstawiła kopię skierowania do szpitala z dnia 29 września 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt III SA/Wr 1756/02 oddalił skargę G. K..
Skarżąca w dniu 25 lutego 2005 r. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wniosła o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu, skarżąca wskazała, że poinformowała Sąd o braku możliwości stawienia się na rozprawie i uznała, że rozprawa zostanie odroczona. Przy piśmie z dnia 29 marca 2005 r. uzupełniającym wniosek, skarżąca przedstawiła Kartę informacyjną leczenia szpitalnego (wypis) z dnia 15 marca 2005 r., z której wynika, iż zabieg przeprowadzono w dniu 10 marca 2005 r. oraz skierowanie do poradni specjalistycznej chorób zakaźnych, wystawione w dniu 24 marca 2005 r.
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona dopuściła się oczywistego niedbalstwa nie interesując się sprawą aż do lutego 2005 r., szczególnie, iż skarżąca nie wskazała, aby w terminie rozprawy zachodziła jakakolwiek przeszkoda, uniemożliwiająca złożenie wniosku. Sąd zwrócił także uwagę na fakt, że w piśmie z dnia 20 listopada 2004 r. skarżąca wnosiła o przesunięcie godziny rozpoczęcia rozprawy, z uwagi na niemożność stawienia się o wyznaczonej godzinie jej pełnomocnika, "który nie może przyjść bo jest umówiony na inną sprawę".
Na powyższe postanowienie Sądu skarżąca wniosła zażalenie. W zażaleniu tym G. K. podniosła, iż pomimo wniosku o odroczenie rozprawy, rozprawa odbyła się pod jej nieobecność, a Sąd nie poinformował jej o rozstrzygnięciu. Skarżąca stwierdziła, że w dniu 18 lutego 2005 r. zadzwoniła do Sądu, by dowiedzieć się o kolejny termin rozprawy i dowiedziała się wtedy o wydaniu wyroku na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione, bowiem Sąd przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy. W dniu 20 listopada 2004 r. G. K. składając wniosek o przesunięcie rozprawy z godziny 8.30 na godzinę 13.00 z uwagi na niemożność uczestnictwa w rozprawie jej pełnomocnika, nie złożyła jednocześnie z tym pismem pełnomocnictwa, co naruszało art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a.
W tej sytuacji, Sąd mógł wezwać skarżącą do uzupełnienia braków z konsekwencjami wynikającymi z art. 49 § 2 p.p.s.a. Sąd tego nie uczynił, lecz jak można wnosić z akt sprawy, przychylił się do wniosku skarżącej, wyznaczając godzinę rozpoczęcia rozprawy zgodnie z jej wnioskiem. Po otrzymaniu zawiadomienia o terminie rozprawy (24 listopada 2004 r.), tego samego dnia, skarżąca składa osobiście w sądzie wniosek o przesunięcie terminu rozprawy z uwagi na wyznaczony termin operacji i w związku z tym konieczność pobytu w szpitalu, załączając kserokopie skierowania do szpitala. Tego drugiego wniosku Sąd nie rozpatrzył, ani przed wyznaczonym terminem rozprawy, ani też na rozprawie, co wynika z protokołu rozprawy (k.29).
Sąd nie jest związany wnioskami stron o odroczenie rozprawy, jednak w tym przypadku wniosek strony o odroczenie terminu rozprawy wpłynął do Sądu prawie na 1 miesiąc przed wyznaczonym terminem rozprawy i powinien być rozpatrzony zgodnie z art. 109 p.p.s.a., gdyż w przeciwnym razie strona miała prawo sądzić, że wniosek został uwzględniony i rozprawa została odroczona.
Zgodnie z art. 45-49 p.p.s.a., każdemu pismu strony (wnioskowi) powinien Sąd nadać bieg, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 49 § 1 p.p.s.a. i powiadomić stronę, jeżeli wniosek nie będzie uwzględniony, chyba, że nie rodzi to dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Tymczasem w niniejszej sprawie, wniosek skarżącej z dnia 24 listopada 2004 r. Sąd faktycznie pozostawił bez rozpoznania, nie zawiadamiając ją o tym w trybie art. 49 § 2 p.p.s.a. i nie mając pewności, czy skarżąca występuje w sprawie z adwokatem, czy też nie, bowiem pełnomocnictwo nie wpłynęło do Sądu. W tych okolicznościach, nieuzasadnione jest przypisywanie skarżącej winy niezachowania wymaganej staranności, czy tez niedbalstwa, skoro Sąd nie nadał prawidłowego biegu wnioskowi skarżącej z dnia 24 listopada 2004 r., nie informując ją o tym. O tym, że w wyznaczonym wcześniej terminie skarżąca nie została przyjęta do szpitala i że zabieg operacyjny wykonano faktycznie dopiero w marcu 2005 r., Sąd dowiedział się od skarżącej post factum i znając realia polskiej służby zdrowia, nie powinien czynić skarżącej z tego tytułu zarzutów, gdyż są to okoliczności faktyczne, na które skarżąca prawdopodobnie nie miała wpływu i nie zmienia to faktu, że Sąd nie rozpatrzył wniosku skarżącej o odroczenie terminu rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca G. K. dopiero w dniu 18 lutego 2005 r. udzieliła pełnomocnictwa do jej reprezentowania adw. D. K., czyli do tego czasu powinna być traktowana przez Sąd zgodnie z wymogami art. 6 p.p.s.a.
Skarżąca składając wniosek o odroczenie terminu rozprawy z prawie jednomiesięcznym wyprzedzeniem, załączając kopię skierowania do szpitala i nie otrzymując w związku z tym żadnej odpowiedzi z Sądu, mała prawo sądzić, że wniosek ten został uwzględniony i otrzyma kolejne zawiadomienie o nowym terminie rozprawy. Trudno więc w tej sytuacji obarczać skarżącą winą za uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.