Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2018 r. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 29 marca 2018 r. F. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] lutego 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia przeglądu ekologicznego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem, skarżącego konieczność wykonania nałożonego m. in. na niego obowiązku w terminie zakreślonym w zaskarżonej decyzji, tj. do dnia 31 sierpnia 2018 r. doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, w postaci konieczności poniesienia znacznych kosztów za wykonanie przedmiotowego przeglądu. Ponadto wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed zbadaniem jej legalności przez sąd zniweczy sens złożonej skargi – spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sytuacji uchylenia kwestionowanego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu Wojewódzkiego argumenty przytoczone we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazując na wysoki koszt sporządzenia przeglądu ekologicznego nie określił nawet w przybliżeniu jaki to będzie wydatek, a tym bardziej nie uprawdopodobnił, że będzie to wydatek znaczny w aspekcie jego sytuacji majątkowej. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na potwierdzenie swojej sytuacji finansowej, tym samym uniemożliwił Sądowi ocenę czy koszt sporządzenia przeglądu ekologicznego może rzeczywiście spowodować nieodwracalne skutki czy groźbę wyrządzenia znacznej szkody. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie dokonuje bowiem żadnych ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów obrazujących sytuację finansową, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe stanowisko jest zbieżne z poglądem prezentowanym w piśmiennictwie, z którego wynika, że twierdzenia skarżącego co do spełnienia przesłanek powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. Tylko wówczas Sąd będzie mógł w sposób należyty ocenić, czy koszty sporządzenia przeglądu ekologicznego, który jest w istocie opinią specjalistyczną, są nie tyle dla kondycji finansowej dla skarżącego obojętne, lecz czy nie wiążą się dla niego z ryzykiem wystąpienia znacznej szkody.
Dodatkowo Sąd Wojewódzki wskazał, że ustawodawca nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może zatem badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności.
F. W. pismem z dnia 28 sierpnia 2018 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 sierpnia 2018 r. zarzucajac narzuszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błedną wykłądnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie - w razie konieczności wykonania przez skarżących przeglądu ekologicznego objętego skarżonym rozstrzygnięciem - nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, jak również, iż skarżący nie uprawdopodobnił w skardze okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
W zażaleniu skarżący wniósł o zmianę zaskarżongo postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie zaskarzonego postanowineia i przekazanie sprawy donownego rozpoznania.
Następnie wyrokiem z dnia 7 listopada 2018 r.sygn. akt IV SA/Wa 1242/18 Wojewodzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. decyzję SKO w S. z dnia [...] lutego 2018 r. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżone postanowienie jest postanowieniem ostatecznym, a zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku rozstrzygnięcia o zobowiązaniu skarżącego do sporządzenia przeglądu ekologicznego, nie chodzi, na tym etapie postępowania, o ocenę, czy rozstrzygnięcie to jest prawidłowe, ale o ocenę czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem nałożonego decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. obowiązku, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja była nieprawidłowa. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności tego aktu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym skarżący nie wykazał konkretnych, istotnych okoliczności w świetle przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., dających podstawę do uznania, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że skarżący powołując się na konieczność uiszczenia znacznej kwoty na poczet sporządzenia przeglądu ekologicznego, nie przedstawił żadnych informacji dotyczących swojej sytuacji majątkowej, tj. o posiadanym majątku ruchomym i nieruchomościach, wysokości osiąganych przychodów i ponoszonych wydatków, czy posiadanych środkach pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. W przedmiotowej sprawie w żaden sposób jednak nie wykazano, że koszty przedmiotowej czynności spowodują niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. W sprawie nie wystąpiła też przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a. dotycząca zaistnienia "trudnych do odwrócenia skutków". Wbrew zarzutowi zawartemu w zażaleniu, przy ocenie powyższej podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji nie chodzi tylko o skutki wykonania nałożonego obowiązku w postaci sporządzenia przeglądu ekologicznego, ale o całokształt konsekwencji prawnych wynikających z wydanych decyzji, te zaś będą do odwrócenia w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie nie było podstaw do zastosowania unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucji ochrony tymczasowej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.