Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 maja 2006 r., sygn. akt II OZ 566/06

Metryka

Sąd
II OZ 566/06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 maja 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 25 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2006r. sygn. akt II SA/Lu 1071/05 o przyznaniu Adamowi Dudzie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi i odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Sprawa
w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 listopada 2005r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: - oddalić zażalenie.
Skład
Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 marca 2006r., sygn. akt II SA/Lu 1071/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania skarżącemu A.D. prawa pomocy w zakresie całkowitym przyznając jedynie zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji uznał, iż sytuacja majątkowa wnioskodawcy uzasadnia uwzględnienie jego wniosku w części poprzez zwolnienie go od wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Z uwagi na fakt iż skarżący otrzymał znaczną kwotę z tytułu dopłat bezpośrednich (2777, 81 zł), nie ma podstaw do przyznania mu prawa pomocy w całości, a w szczególności do ustanowienia adwokata.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący A. D., zarzucając m.in., iż Sąd pominął jego argumentację, a nadto, że poniósł koszty w związku z toczącym się postępowaniem, prowadząc na własny rachunek "prywatne postępowanie dowodowe".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy.

W odniesieniu do zarzutów zażalenia stwierdzić należy, że Sąd I instancji zbadał wnikliwie sytuację majątkową A. D. i biorąc po uwagę jego dochody, w tym uzyskane przez niego dopłaty bezpośrednie o znacznej wysokości, zasadnie doszedł do przekonania, że poniesienie kosztów postępowania sądowego, po zwolnieniu od wpisu w kwocie 500 zł, nie przekracza możliwości finansowych skarżącego.

Należy też zauważyć, że skoro skarżący prowadzi "prywatne postępowanie dowodowe" w związku ze swoją sprawą, to z natury rzeczy musi ponosić koszty tych działań i nie stanowi to argumentu przemawiającego za uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.