Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1590/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia dachu budynku do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] nakazującą G. L. zaniechanie dalszych robót budowlanych przy przebudowie dachu budynku i jednocześnie nakazał wyżej wymienionemu doprowadzenie dachu budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ewid. [...] położonej w D., od strony działki nr [...], do stanu zgodnego z przepisami poprzez wykonanie w terminie do 30 grudnia 2016 r. wskazanych szczegółowo w decyzji robót budowlanych. Z powyższą decyzją nie zgodził się G. L. i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając go jednakże w żaden sposób.
Sąd wskazał, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. By Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. W ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący G. L. uzasadniając wniosek o wstrzymanie wskazał jedynie na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków. W żaden sposób nie wykazał na czym te następstwa miałyby polegać, nie uprawdopodobnił konkretnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Nałożony decyzją nakaz doprowadzenie dachu budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem był wynikiem ustaleń, że nie spełnia on wymogów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G. L., zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 7 K.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Odpowiedź na zażalenie wniosła B. B., domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przesłankami zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji ochrony tymczasowej, uregulowanej w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest związane z wykonaniem zaskarżonego aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu, sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego. Z komentowanego przepisu należy wyprowadzić zatem podstawową przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jaką jest wykazanie istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ciężar dowodu, w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno ponadto wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków
W argumentacji zażalenia odmowy zastosowania instytucji ochrony tymczasowej upatruje się w ocenie Sądu braku spełnienia ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyczyną odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji był jednak przede wszystkim brak jakiejkolwiek argumentacji skarżącego na poparcie wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Podstawą działania sądu administracyjnego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, uczynić należy niewątpliwie materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, jednakże ocena spełnienia przesłanek zastosowania instytucji ochrony tymczasowej nie może abstrahować od argumentacji skarżącego, która obrazowałaby zasadność zastosowania art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w konkretnej sprawie. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie pozwala sądowi administracyjnemu podjąć samodzielnych ustaleń na podstawie akt sprawy w kierunku zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie strona skarżąca upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
Niezależnie od tego, z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd I instancji poczynił w pewnym zakresie własne ustalenia w tym przedmiocie, wskazując na niezasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi, że nałożony decyzją nakaz doprowadzenie dachu budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem był wynikiem ustaleń, iż nie spełnia on wymogów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Mimo, że w okolicznościach sprawy Sąd I instancji nie był zobowiązany do analizy treści zaskarżonej decyzji w kontekście art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena ryzyka związanego z wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi jest prawidłowa. Z uzasadnienia w/w decyzji wynika, że element konstrukcyjny obiektu usytuowanego na działce nr 332 w Dymitrowie Dużym (ściana od strony działki nr 333) nie spełnia wymogów określonych w § 235 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422).
W tym wypadku ocena Sądu I instancji wypływającego ze wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia osób znajdujących się w sąsiedztwie obiektu niespełniającego wymogów przeciwpożarowych, uzasadnia oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.