Uzasadnienie
"[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody Łódzkiego w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi jej autor wnioskował m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż skarga w sprawie dotyczy poprawności ustalenia realizacji wymogów formalnych wniosku wznowieniowego, a ponowne rozpoznanie sprawy przez organ pierwszej instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd, z uwagi na terminy procesowe, uczyniłoby rozpoznanie sprawy materialnie bezprzedmiotowym, co należy traktować jako trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 roku, nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2013 roku strona skarżąca ponowiła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji polemizując z treścią postanowienia Wojewody Łódzkiego o odmowie wstrzymania wykonania. Strona argumentowała, iż organ ocenił zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat merytorycznego uzasadnienia skargi. Zgodność z prawem zaskarżonej decyzji będzie badana przez sąd administracyjny, niemniej przystąpienie przez organ pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy niewątpliwie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 394/13 WSA w Łodzi oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu.
Wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania.
Zaskarżonej decyzja, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, nie ma przymiotu wykonalności. Decyzja w tym przedmiocie oznacza, że organ pierwszej instancji zobowiązany będzie ponownie przeprowadzić postępowanie w sprawie wniosku o wznowienie. Innymi słowy, skutkiem wydania zaskarżonej decyzji będzie konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego prawu
Argumentacja strony skarżącej tymczasem zmierza do powstrzymania organu pierwszej instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Instytucja ochrony tymczasowej regulowana treścią art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie obejmuje zobowiązania organu do wstrzymania się od prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło [...] Sp. komandytowo – akcyjna stwierdzając, że choć kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji będzie badana przez sąd administracyjny, niemniej przystąpienie przez organ pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy niewątpliwie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw.
W odpowiedzi na zażalenie wniesiono o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, czyli takie które mogą spowodować doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy go wymaga. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54).
W przedmiotowej sprawie zaskarżona została decyzja odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodzić należy się ze stanowiskiem przedstawionym w zaskarżonym postanowieniu WSA w Łodzi, że decyzja o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę nie stanowi aktu podlegającego wykonaniu. Nie wiąże się ono z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jej treścią.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.