Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Po 33/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. M. G.-F. wniosła do tegoż sądu skargę na decyzję WWINB z dnia [...] października 2016 r. nakazującą skarżącej jako właścicielce budynku przy ul. [...] w Poznaniu w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu w zakresie przewodów kominowych znajdujących się w ścianie wspólnej (między budynkami [...] i [...]):
- 1. wykonanie wentylacji garażu w piwnicy poprzez wykonanie otworu w ścianie (między pomieszczeniem a kanałem nr 8) i umieszczenie na nim kratki wentylacyjnej (z zabezpieczeniem z siatki przed dostaniem się owadów),
- 2. usunięcie z przewodu kominowego nr 17 metalowego kominka zawężającego wylot z komina (wentylacja łazienki I piętra budynku przy ul. [...] w Poznaniu).
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz nie wskazano motywów wniosku.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skarżąca formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała powodów, dla których należałoby uznać, iż poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji może dojść do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie tegoż sądu już sam brak jakiejkolwiek argumentacji na poparcie wniosku był wystarczającym powodem, dla którego należało go oddalić.
Sąd I instancji wskazał, że tego rodzaju proste roboty budowlane nie tylko nie generują znacznych kosztów (jedynie koszt zakupu kratki wentylacyjnej i ewentualnie zlecenia wykonania otworu w ścianie oraz usunięcia metalowego kominka), lecz i są stosunkowo łatwo odwracalne.
W zażaleniu skarżącej wniesiono o uchylenie powyższego postanowienia, podnosząc że WSA w Poznaniu miał obowiązek uwzględnić wszelkie okoliczności przedstawione w skardze, czego nie uczynił. Skarżąca wskazuje ponadto, że nad garażem mieści się pokój jej 90-letniej mamy i hałas związany z wykonaniem określonych robót budowlanych mógłby spowodować pogorszenie jej stanu zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., Ppsa), sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.
Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04; z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13 [w:] orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07 - CBOSA).
Dodać wreszcie należy, że ustawodawca nie wiąże - choćby w najmniejszym stopniu - wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może, choćby wstępnie badać, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (zob. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77).
Wniosek skarżącej zawarty w skardze – jak słusznie zauważył sąd I instancji - nie został umotywowany, a skarga zawiera argumenty zmierzające do podważenia zasadności zaskarżonej decyzji. Tymczasem sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny skargi na etapie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też taka argumentacja zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Brak wskazania motywów, które zdaniem skarżącej uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji WWINB z dnia [...] października 2016 r. wydanej w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych powoduje, że w niniejszej sprawie nie wykazano, iż zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 Ppsa.
W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że orzeczenie sądu I instancji odpowiada prawu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.