Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił ustanowienia dla Z. K. adwokata z urzędu. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż w dniu 10 marca 2005 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uwzględniając tym samym skargę Z. K.. Wobec tego nie istnieje w sensie obiektywnym potrzeba wniesienia skargi kasacyjnej i Sąd uznał, iż obciążanie Skarbu Państwa byłoby niecelowe.
W zażaleniu na to postanowienie Z. K. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zadowala go, ponieważ wnosił on o wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę samowoli budowlanej. Ponadto podniósł on szereg innych zarzutów nie związanych bezpośrednio ze sprawą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie jako nieposiadające uzasadnionych podstaw.
Skarżący w zażaleniu stwierdził, iż Sąd w wydanym w dniu 10 marca 2005 r. nie orzekł co do całości jego żądania, bowiem wniósł on o wydanie przez Sąd decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Żądanie to nie mogło być spełnione, albowiem decyzję taką może wydać jedynie właściwi organ administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał wyrok, którym uchylono zaskarżoną decyzję z dnia 13 stycznia 2003 r. Nr [...] oraz utrzymaną przez nią w mocy decyzję PINB z dnia 27 listopada 2002 r. i orzeczono o zakazie jej wykonywania, ponadto uchylono postanowienie PINB z dnia 30 października 2002 r. Wyrok ten uwzględnił więc skargę Z. K. w całości i orzekł co do całości żądań skarżącego. Dlatego też słusznie Sąd uznał o braku obiektywnych podstaw do wniesienia przez Z. K. skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego i uznał za niecelowe obciążanie Skarbu Państwa kosztami ustanowienia w sprawie zawodowego pełnomocnika.
Jak wynika z treści zażalenia Z. K. pragnie on dochodzić swoich spraw w innych postępowaniach, prowadzonych przed sądami cywilnymi jak i karnymi. To także podniesione jest jako argument dla ustanowienia pełnomocnika w sprawie. Jednakże zauważyć trzeba, iż skarżący nie zrozumiał zasad postępowania sądowoadministracyjnego. Ustanowienie pełnomocnika w takim postępowaniu nie ma jakiegokolwiek wpływu na postępowania toczące się przed innymi sądami. Jeśli skarżący chce, aby jego interesy reprezentowane były przez zawodowego pełnomocnika w innych postępowaniach, to musi wystąpić z odpowiednim wnioskiem do właściwego sądu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).