Uzasadnienie
II OZ 572 / 11
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie skarżących T. i M. M. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 grudnia 2009 r., odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2009 r. oddalającego skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r.
W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. T. i M. M. złożyli zażalenie na postanowienie z dnia 16 grudnia 2009 r., podając, że nie zostali pouczeni o tym, że skarga kasacyjna musi być podpisana przez radcę prawnego lub adwokata, dlatego też jednocześnie złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, odrzucając to zażalenie, wskazał na treść art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślając wynikający z powyższego przepisu przymus adwokacki, który wyłącza możliwość samodzielnego sporządzenia zażalenia przez stronę. Jak zauważył Sąd, doręczając postanowienie z dnia 16 grudnia 2009 r., pouczono skarżących o przysługującym im prawie wniesienia zażalenia, które powinno być sporządzone przez pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Nadto postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1137/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 908/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Uznając, iż zażalenie na postanowienie z dnia 16 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T. i M. M., wnosząc o jego uchylenie w całości i udzielenie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, w szczególności poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, że wnosząc skargę kasacyjną z dnia 13 listopada 2009 r. nie zostali pouczeni o tym, iż skarga ta musi być podpisana przez radcę prawnego albo adwokata. Natomiast, wnosząc zażalenie na postanowienie w sprawie odrzucenia skargi kasacyjnej, wnioskowali o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia.
Odnosząc się natomiast do argumentacji strony skarżącej, zauważyć należało, iż przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu zażaleniowym nie była prawidłowość rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ale o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tylko, zatem okoliczności, na tle których zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie mogły stanowić podstawę oceny jego prawidłowości. Kwestie dotyczące prawa pomocy zostały natomiast rozstrzygnięte w odrębnych postanowieniach zapadłych w sprawie, na co zresztą zwracał uwagę Sąd pierwszej instancji.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.