Uzasadnienie
M. M. (dalej jako skarżący), w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia [...] września 2014 r. ([...]) i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z garażami w części podziemnej i/lub w parterach i usługami w parterach, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i towarzyszącą, wraz z budowlami towarzyszącymi i zagospodarowaniem terenu, w tym z układem komunikacyjnym na nieruchomości położonej w B., przy ul. K. o nr geod. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], obrębie nr [...]".
Jednocześnie ze skargą skarżący wystąpił o zwolnienie go z kosztów sądowych w sprawie. Nie złożył jednak właściwego formularza o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz o nadesłanie wypełnionego formularza PPF z zastrzeżeniem pozostawienia wniosku o udzielenie prawa pomocy bez rozpoznania, jeśli formularz nie zostanie nadesłany w terminie 7 dni od doręczenie wezwania. Wezwanie doręczono skarżącemu 9 marca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2015 r. Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Białymstoku wobec nie nadesłania wypełnionego formularza PPF (do pisma z dnia [...] marca 2015 r. nie dołączono formularza PPF), po uprzednim poinformowaniu skarżącego o zaistniałym braku jego pisma, które pozostało bez odpowiedzi, stwierdzono, że wniosek skarżącego pozostawia się bez rozpoznania.
Następnie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej P.p.s.a., określając wysokość wpisu na kwotę 300 zł, wskazując za podstawę § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm. – dalej jako rozporządzenie).
Skarżący w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie o wpisie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w Białymstoku ewentualnie o zmianę jego treści poprzez ustalenie wysokości wpisu na kwotę 100 zł. Zdaniem skarżącego tyle powinien wynosić wpis w przedmiotowej sprawie. Nadto nie zgodził się z "decyzją" odmawiającą zwolnienia go z kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a). Pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia wpis stały w sprawach z zakresu skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ochrony środowiska i przyrody wynosi 200 zł.
Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Kwestie związane z wydaniem takiej decyzji reguluje ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 j.t.). Z art. 84 ust. 1 tej ustawy wynika, że w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia [...] września 2014 r. o takim rozstrzygnięciu stanowiła przedmiot odwołania rozpatrzonego przez SKO w Białymstoku zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Zatem kontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku decyzja bezsprzecznie dotyczy spraw z zakresu ochrony środowiska i przyrody.
Mając powyższe na uwadze NSA stwierdza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 kwietnia 2015 r. jest wadliwe z powodu błędnego wskazania wysokości kwoty należnego wpisu. Jak wynika z treści ww. wezwania (k.
27) właściwie została wskazana przez Przewodniczącego Wydziału II podstawa prawna należnego wpisu tj. § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia. Błędem natomiast było wskazanie na tej podstawie wysokości wpisu w kwocie 300 zł. Z treści ww. przepisu jednoznacznie wynika, ze wpis powinien wynosić 200 zł.
Powyższe nie oznacza jednak, że na uwzględnienie zasługują zarzuty podniesione w zażaleniu. Bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia było twierdzenie skarżącego, że jego zdaniem wpis powinien wynosić 100 zł. Przepisy ww. rozporządzenia dla sprawy, o której rozpoznanie wystąpił skarżący przewidują wpis w wysokości 200 zł. Natomiast kwestia zwolnienia od kosztów nie wchodziła w zakres rozstrzygnięcia niniejszego postępowania przed NSA.
W związku z tym, że określenie wysokości wpisu wpływa na zakres obowiązku skarżącego, a przede wszystkim źle został zastosowany przez Przewodniczącego Wydziału przepis prawa, to uchybienia tego, zdaniem NSA, nie można było uznać za odpowiadające prawu rozstrzygnięcie.
Mając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.