Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 maja 2009 r. S. B. wniosła o wyłączenie sędzi WSA w Lublinie E. I. od rozpoznawania sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Skarżąca zarzuciła, iż sędzia, której wyłączenia domaga się, orzekając jako sędzia Sądu Okręgowego w Lublinie w jej sprawie "fałszowała apelację". Do wniosku załączyła pismo skierowane do PINB w Lublinie, w którym podniosła, że w maju 2002 r. akta sprawy o sygn. akt II Ns 866/97 na jej wniosek "przyszły [...] z Warszawy z Sądu Najwyższego do obrony, bo sędzia Sądu Okręgowego E. I. nie dokonała obowiązku uzupełnienia akt i Sąd Najwyższy w Warszawie odmówił rozpoznania akt".
W pisemnym oświadczeniu złożonym w dniu 8 maja 2009 r. sędzia E. I. wskazała, iż ze skarżącą S. B. miała styczność wyłącznie urzędowo jako sędzia, a następnie przewodnicząca II Wydziału Cywilnego Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w Lublinie. Zdaniem sędzi w sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające wyłączenie jej od orzekania z mocy samej ustawy.
Postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), obligujące Sąd do wyłączenia sędzi E. I. od rozpoznania tej sprawy. Z wyjaśnień złożonych przez sędzię na podstawie art. 22 § 2 ustawy, nie wynika bowiem, by istniały jakiekolwiek podstawy do wyłączenia jej od orzekania w tej sprawie.
Również skarżąca nie wskazała żadnej okoliczności, uzasadniającej wyłączenie sędzi. Sąd podkreślił, iż fakt, że sędzia, której wyłączenia domaga się skarżąca, orzekała w sprawach z udziałem S. B. w Sądzie Okręgowym w Lublinie, podejmując niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia, nie uzasadnia wyłączenia tej sędzi od orzekania w przedmiotowej sprawie na podstawie powołanych przepisów.
Na powyższe postanowienie S. B. wniosła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyłączenie sędziego od rozpatrywania sprawy następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 § 1 p.p.s.a., tj. w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu w organach administracji publicznej.
Ponadto, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego może nastąpić, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Mając powyższe na uwadze należy podzielić stanowisko Sądu I instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że okoliczności wskazane przez skarżącą jako przyczyny wyłączenia sędzi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. I. od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 195/09 nie stanowią żadnej z przesłanek wskazanych w powołanych wyżej przepisach art. 18 § 1 i 19 p.p.s.a. W aktach sprawy znajdują się ponadto oświadczenia sędzi E. I. orzekającej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie, z którego wynika, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie należy podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że okoliczność, iż sędzia orzekał w innej sprawie z udziałem strony wnoszącej o jego wyłączenie, w której w jej odczuciu zapadło niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. odmówił wyłączenia sędzi E. I. od orzekania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.