Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 221/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. W. i M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu orzeczenia podał, że decyzja organu odwoławczego, zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, została doręczona skarżącym w dniu 2 stycznia 2017 r. A zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 1 lutego 2017 r. Natomiast skarżący skargę z dnia 27 stycznia 2017 r. na ww. decyzję Wojewody [...] nadali przesyłką poleconą w tym samym dniu bezpośrednio do WSA w Krakowie, gdzie wpłynęła w dniu 31 stycznia 2017 r. Sąd pismem z dnia 2 lutego 2017 r. przekazał skargę niezwłocznie do organu odwoławczego, jako mylnie skierowaną bezpośrednio do sądu. Do organu skarga wpłynęła w dniu 3 lutego 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: P.p.s.a. wyjaśnił, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu, z pominięciem organu odwoławczego, mimo że decyzja zawierała prawidłowe pouczenie. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi w ocenie Wojewódzkiego Sądu nie może decydować nadanie skargi w dniu 27 stycznia 2017 r. bezpośrednio do sądu. W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia skargi do sądu Sąd uznał dzień 3 lutego 2017 r., kiedy to skarga wpłynęła do organu. W rezultacie Sąd stwierdził, że skarga jest spóźniona, ponieważ wniesiona została po upływie ustawowego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J. W. i M. W. zarzucając Sądowi błąd w ustaleniach faktycznych. Skarżący podnieśli, że skarga zgodnie z obowiązującymi przepisami została skierowana do WSA w Krakowie za pośrednictwem organu odwoławczego i przesłana dnia 27 stycznia 2017 r. bezpośrednio do Wojewody [...], K., ul. B. [...]. Na dowód swoich twierdzeń skarżący dołączyli do zażalenia: kserokopię skargi i potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez Urząd Pocztowy w M. kserokopię dowodu nadania przesyłki pocztowej poleconej z dnia 27 stycznia 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu, w tym przypadku Wojewodzie [...]. O zachowaniu ustawowego trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas, data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. została doręczona skarżącym w dniu 2 stycznia 2017 r. (k. 172 – 173 akt administracyjnych). Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kończył się w dniu 1 lutego 2017 r. W pouczeniu powyższej decyzji wskazano: "Na niniejszą decyzję przysługuje stronom prawo wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, to jest Wojewody [...], ul. B. [...],[...]-[...] K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji." Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy skargi z dnia 27 stycznia 2017 r. (k. 4, 36 akt administracyjnych) została ona w nagłówku prawidłowo zaadresowana, tj. za pośrednictwem organu poprzez wpisanie: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ul. Rakowiecka 10 przez Wojewoda [...][...]-[...] K. ul. B. [...]" Przy czym w taki sam sposób zaadresowano też kopertę, w której nadano skargę w dniu 27 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego – k. 5 akt sądowych).
Z powyższego wynika zatem, że intencją skarżących było wniesienie skargi za pośrednictwem organu. Potwierdza to również przedłożony przez skarżących wraz z zażaleniem dowód nadania przesyłki zawierającej skargę, w którym jako adresata wskazano Wojewodę [...] ul. B. [...],[...]-[...] K. (k. 38 akt sądowych). Podkreślić także należy, że zarówno na kopercie, w której wysłano skargę jak i na dowodzie nadania widnieje ten sam numer przesyłki tj. [...] i ta sama data nadania 27 stycznia 2017 r. Należy zatem przyjąć, że doręczenie przez Pocztę Polską przesyłki adresowanej do Wojewody [...] bezpośrednio do Sądu było omyłkowe. Okoliczność ta nie może jednak wywoływać negatywnych skutków dla strony, tym bardziej, jeśli się zważy jej ciężar gatunkowy w postaci pozbawienia strony konstytucyjnego prawa do Sądu w wyniku odrzucenia skargi.
Art. 83 § 3 P.p.s.a. stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tak więc skoro potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia dowodu nadania przesyłki opatrzona została datą stempla pocztowego 27 stycznia 2017 r. i jako adresata przesyłki poleconej nr [...] wskazano Wojewodę [...], to uznać należało, że skarga wniesiona została zgodnie z obowiązującymi przepisami, w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a.
WSA w Krakowie nie dysponując złożonym przez skarżących przy zażaleniu dowodem nadania przesyłki i mając na uwadze, że skarga została doręczona bezpośrednio do Sądu, a następnie przesłana do organu przyjął w konsekwencji, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, co w istocie nie miało w sprawie miejsca.
W tych okolicznościach sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.