Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2003 r., sygn. akt II SA/Lu 138/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie oddalił skargę P. Z. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia 20 czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W dniu 5 kwietnia 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, zaadresowana do Sądu Najwyższego "kasacja od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 16 grudnia 2003 r.", (skarga kasacyjna zawierała tylko pierwszą stronę), nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 31 marca 2004 r.
Pismem z dnia 2 listopada 2004 r. pełnomocnik skarżącego adwokat H. J. został wezwany przez Naczelny Sąd Administracyjny do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, m.in. przez nadesłanie pełnomocnictwa, odpisu skargi kasacyjnej i wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 10 listopada 2004 r.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną stwierdzając, że braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie przez pełnomocnika skarżących.
Skarżący P. Z. w dniu 2 marca 2005 r. zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 16 grudnia 2003 r. wskazując na brak swojej winy w tym, że w wyznaczonym terminie nie zostały uzupełnione braki skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. odrzucił wniosek skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż wniosek P. Z. jest niedopuszczalny. Skarżący w oparciu o art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) skorzystał bowiem z możliwości (ograniczonej terminem do dnia 31 marca 2004 r.)wniesienia skargi kasacyjnej i co więcej terminowi temu nie uchybił, wnosząc skargę w dniu 31 marca 2004 r. (data stempla pocztowego).
Na powyższe postanowienie P. Z. wniósł w dniu 29 marca 2005 r. zażalenie, w którym wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, podnosząc, iż odrzucenie wniosku przez Sąd narusza przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. N 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a. oraz przepisów art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r., wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego w dniu 31 marca 2004 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był bezprzedmiotowy. Skarga kasacyjna została bowiem wniesiona w terminie. Przyczyną zaś odrzucenia skargi kasacyjnej, było nie uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, do czego Naczelny Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 2 listopada 2004 r. Braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione pomimo wezwania i Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lutego 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną.
W świetle powyższych okoliczności, wniosek P. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, był bezprzedmiotowy tym bardziej, że jak wynika z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2005 r. odrzucającego skargę kasacyjną, przyczyny odrzucenia były zupełnie inne. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie powinien merytorycznie rozpatrywać tego wniosku, ale umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie można bowiem rozpatrywać wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli uchybienie terminu (do wniesienia skargi kasacyjnej) nie miało miejsca, a skarga kasacyjna została prawomocnie odrzucona z innych przyczyn.
Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje środek odwoławczy, co oznacza, że są one prawomocne, tym samym postępowanie w sprawie ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia 20 czerwca 2002 r. zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2005 r.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 189 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.