Postanowienie NSA z 20 lipca 2005 r., II OZ 577/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 139/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi P. Z. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia 20 czerwca 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 503/04) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną P. Z. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Lublinie z dnia 16 grudnia 2003 r. (sygn. akt II SA/Lu 139/03) oddalającego skargę P. Z. na uchwałę Rady Gminy w [...] z dnia 20 czerwca 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Jak podał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu orzeczenia pismem z dnia 2 listopada 2004 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do uzupełnienia braków w postaci pełnomocnictwa oraz do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie, albowiem zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. Jednocześnie Sąd wezwał do przekazania skargi kasacyjnej – w aktach znajduje się bowiem jedynie pierwsza strona skargi kasacyjnej i to tylko w jednym egzemplarzu. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 listopada 2004 r., jednakże pozostało bez odpowiedzi.

W dniu 2 marca 2005 r. pełnomocnik P. Z. J. Z. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek powyższy uzasadniono tym, że odrzucenie skargi kasacyjnej było niezawinione przez skarżącego. Na potwierdzenie tego stanowiska do wniosku dołączono kopię odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2005 r. oraz kopię potwierdzenia przez adwokata H. J. należności za sporządzenie skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek P. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wskazał Sad I instancji w świetle okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna od wyroku tutejszego sądu administracyjnego wydanego przed dniem 1 stycznia 2004 r. została wniesiona przez pełnomocnika P. Z. w dniu 31 marca 2004 r. (data stempla pocztowego) a więc w terminie określonym w art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zgodnie z którym w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sadu Najwyższego strona może w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto termin o przywrócenie którego wnosi skarżący nie podlega przywróceniu. Uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej wygasa bowiem z dniem 31 marca 2004 r. ze wszystkimi tego konsekwencjami.

W dniu 29 marca 2005 r. zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2005 r. złożył P. Z. który wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na skutek błędnego przyjęcia przez sąd, że przepis ten określając termin składania skarg kasacyjnych od wyroków sądu administracyjnego wydanych przed 1 stycznia 2004 r. wyłącza możliwość jego przywrócenia, w sytuacji gdy zachodzą podstawy do przywrócenia terminu, na skutek czego odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na ich niezastosowaniu i nieprzywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a także art. 85 w/w ustawy poprzez uznanie, że mimo odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych, był czynnością skuteczną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

W sprawie niniejszej należy uznać, iż tak jak to słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, skarga kasacyjna P. Z. została wniesiona przez jego pełnomocnika adw. H. J. w terminie wynikającym z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) zgodnie z którym w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sadu Najwyższego strona może w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika w dniu 31 marca 2004 r. (data stempla pocztowego) a więc w terminie określonym przez przepis art. 101 powołanej wyżej ustawy.

Niezasadny jest argument skarżącego, iż jeżeli wniesienie skargi kasacyjnej było bezskuteczne to w takim razie nie można mówić, iż skarga została wniesiona z zachowaniem terminu. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oznacza bowiem, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, iż skarga kasacyjna została wniesiona w terminie chociaż z brakami formalnymi, które należało usunąć w trybie art. 46 § 1 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze skoro zatem skarżący w terminie złożył skargę kasacyjną nie może on skutecznie składać wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Brakuje bowiem podstawowej przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności prawnej jaką jest wniesienie skargi kasacyjnej – czyli uchybienia terminu. Tym samym bezprzedmiotowe stają się również rozważania dotyczące przesłanek dopuszczalności przywrócenia terminu a które zostały określone w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W okolicznościach tej sprawy a w szczególności wobec stanowiska NSA wyrażonego w postanowieniu z dnia 10 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 503/04) należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. odrzucił wniosek P. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 16 grudnia 2003 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.