Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z [...] sierpnia 2016 r. nr [...].
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w trybie przepisów ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Wydanie decyzji w tym trybie nie wyłącza co do zasady możliwości wstrzymania jej wykonania, bowiem brak jest przepisów szczególnych w tym zakresie. Sąd wskazał, że wnioskodawca argumentował, że zaproponowane rozwiązanie komunikatywne dotyczące projektowanego dostępu do drogi publicznej nieruchomości skarżącej w praktyce oznacza pozbawienie dojazdu do działki skarżącej pojazdów ciężkich.
Tym samym niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W konsekwencji strona zostanie pozbawiona dojazdu do działki pojazdów ciężkich i będzie zobligowana do zlikwidowania dotychczasowej działalności gospodarczej. Sąd ww. argumenty uznał, że nie wyczerpują one okoliczności wyjątkowych i wskazał, że co prawda dojdzie do władczej ingerencji władzy publicznej w zakres przysługującego stronie dotychczas prawa własności jej nieruchomości, jednak okoliczności te nie są przesądzające o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, nie stanowią bowiem o niebezpieczeństwie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Są to zwykłe następstwa wykonania decyzji wydanej w tym przedmiocie, które mogą się wiązać m.in. z wywłaszczeniem za odszkodowaniem części nieruchomości.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła "[...]" spółka jawna z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- 1. art. 61 § 1 p.p.s.a. przez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego w części, w sytuacji gdy realizacja przedsięwzięcia oznacza pozbawienie dojazdu do działki skarżącej pojazdów ciężkich (przede wszystkim typu TIR), co jest równoznaczne z koniecznością zlikwidowania dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej i ma wpływ na sytuację finansową skarżącej- zatem powoduje trudne do odwrócenia skutki,
- 2. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że wstrzymanie wykonania decyzji byłoby istotnym zaburzeniem procesu inwestycyjnego drogowego i jednocześnie w sposób istotny naruszałoby interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięć przewidzianych ustawą z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w sytuacji, gdy skarżąca wnosiła o wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie związanym z jej nieruchomością odcinka drogi dojazdowej do drogi ekspresowej S8, co nie stanowi zasadniczego przedmiotu inwestycji, a zatem wstrzymanie wykonania decyzji w nieznacznej części pozostawałoby bez wpływu na szybką i sprawną realizację całej inwestycji drogowej,
- 3. art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. przez pominięcie przez WSA w swoim rozumowaniu informacji zawartych w aktach sprawy tj. zaprojektowania inwestycji w sposób niezapewniający dojazdu do zakładu prowadzonego przez skarżącą, co ma wpływ na sytuację ekonomiczną skarżącej prowadząc do konieczności likwidacji działalności gospodarczej, których pełna analiza stanowi warunek prawidłowej oceny stanu faktycznego, która winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w postanowieniu sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne. Skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny.
Strona skarżąca de facto swoje uzasadnienie wstrzymania wykonania decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji powiązała z przyczynami, które stanowią argumenty w kwestii argumentowania skarżącej o wadliwości decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Podkreślenia wymaga, że rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Natomiast niewątpliwie realizacja przedmiotowego zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej.
Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały, będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.
Wskazane w rozpoznawanym zażaleniu rodzaje zagrożeń, jakich wystąpienia skarżąca upatruje w związku z realizacją inwestycji drogowej, nie stanowią okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca skupiła się zasadniczo na kwestii utrudnień związanych z korzystaniem z nieruchomości w dotychczasowy sposób, niemniej nie zdołała przekonywująco wykazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody w wymaganym ustawą wymiarze znacznym. Brak jest podstaw do uwzględnienia argumentu skarżącej co do konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej oraz istotnym wpływie na jej sytuację finansową. Skarżąca nie wykazała z jakiej konkretnie przyczyny miałaby zostać zlikwidowana działalność gospodarcza w kontekście utrudnień w ruchu pojazdów ciężarowych i jaki ma to związek z tą działalnością. Nie wykazała na czym miałoby polegać to utrudnienie warunkujące zamknięcie działalności np. czy miałoby ono polegać na konieczności udziału osoby pilotującej wjazd i wyjazd pojazdu, w szczególności nienormatywnych pojazdów wielkogabarytowych, czy też na innych założeniach, których w żadnej sposób nie wskazała skarżąca, poza ogólnikowymi stwierdzeniami zawartymi we wniosku.
Założenie skarżącej, że tego rodzaju utrudnienie przełoży się na spadek jej dochodów, bez dostarczenia bardziej szczegółowych informacji oraz danych wskazujących na możliwość zmniejszenia zainteresowania klientów usługami świadczonymi przez firmę prowadzoną przez skarżącą, jest trudno weryfikowalne. Przyjęcie uprawnionej oceny o istnieniu rzeczywistego ryzyka wyrządzenia szkody, która może przybrać znaczne rozmiary przejawiając się pozbawieniem skarżącej znacznej części dochodów wymagałoby dysponowania informacjami dotyczącymi prowadzonej działalności, istnienia realnej konkurencji mogącej przejąć w przypadku utrudnień w dostępie do nieruchomości skarżącej ich potencjalnych klientów oraz wielkości szacowanych strat. W rozważanym przypadku brakuje jakichkolwiek danych mogących stanowić podstawę przyjęcia oceny co do prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej w warunkach zmniejszonej konkurencyjności będącej skutkiem rozpoczęcia prac budowlanych przy inwestycji drogowej.
Nie sposób ponadto nie zauważyć, że hipotetyczny charakter niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej szkody w znacznym rozmiarze wynika nie tyle z negatywnej oceny miejsca prowadzenia robót budowlanych przy inwestycji, ile z przyjętej przez skarżącą oceny przyszłych, negatywnych skutków inwestycji, mających wystąpić po jej zrealizowaniu. Obawy skarżącej związane z dostępem do jej nieruchomości wiążą się bowiem z wykonaniem dojazdu do jej działki w zaprojektowany sposób. Okoliczności te nie mają związku z prawidłowo rozumianymi przesłankami zapewnienia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jeżeli się zauważy, że instytucja wstrzymania wykonania aktu jest w istocie tymczasowa, ponieważ jej skutki nie wykraczają poza okres postępowania sądowoadministracyjnego, którego celem jest ustalenie prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z 193 oraz art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.