Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] sp. z o.o. w [...] o dopuszczenie do udziału w postępowaniu o sygn. akt II SA/Kr 285/16 ze skarg W. J., M. B. i L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W zarządzeniu stwierdzono, że zaszła podstawa do zastosowania art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. i pozostawienia bez rozpoznania wniosku spółki o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Spółka, pomimo wystosowania do niej zarządzenia z dnia 14 października 2016 r. o jednoznacznej i bezspornej treści, czyli o wykazanie stosownym dokumentem (KRS), że W. S. był na dzień 11 maja 2016 r. umocowany do jednoosobowego reprezentowania spółki nie wykonała go prawidłowo.
W odpowiedzi na wezwanie spółka nadesłała wypis z KRS aktualny na dzień 3 listopada 2016 r., który nie może potwierdzić bądź też zaprzeczyć, czy W. S. na dzień złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu był osobą umocowaną do działania w imieniu spółki.
Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zarzuciła naruszenie: art. 49 § 2 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że spółka nie uzupełniła braków, a tym samym pozostawienie jej pisma bez rozpoznania oraz wydania zarządzenia w tym zakresie przez sędziego WSA bez informacji czy był to przewodniczący; art. 28 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 67 § 2 P.p.s.a. poprzez skierowanie korespondencji w sprawie do członka zarządu spółki - W. S. zamiast do spółki lub organu ją reprezentującego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Reprezentacja jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana jest w przepisach art. 28 i 29 P.p.s.a. Zgodnie z art. 28 P.p.s.a. w sytuacji, gdy stroną postępowania jest podmiot nie będący osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje w jego imieniu organ albo osoby uprawnione do działania w jego imieniu. Zgodnie z art. 29 P.p.s.a. dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem, w rozpoznawanej sprawie - przy złożeniu wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym pisma, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego (por. wyroki NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 581/05 i z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91, postanowienia NSA z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 902/07 i z dnia 12 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1152/07 oraz uchwała SN z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt III CZP 14/06). Niewykonanie w terminie nałożonego obowiązku powoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Należy wskazać, że możliwość pozostawienia pisma bez rozpoznania zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma. Wezwanie takie musi być sformułowane w sposób precyzyjny, jednoznaczny i zrozumiały dla strony, aby jego wykonanie nie nastręczało wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed sądem nie spełniło powyższych wymogów.
Jak wynika z akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 1047/16 uchylił postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 maja 2016 r. oddalające wniosek spółki o dopuszczenie jej do udziału postępowaniu ze skarg W. J., M. B. i L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W postanowieniu tym wskazano, że wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie datowany 11 maja 2016 r. został podpisany przez Prezesa zarządu - W. S. Do wniosku nie dołączono żadnego dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osoby podpisanej do jednoosobowej reprezentacji spółki. Zatem wniosek zawierał brak formalny, który powinien zostać uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.
Po zwrocie akt do Sądu pierwszej instancji z pismem z dnia 17 października 2016 r. zwrócono się do [...] sp. z o.o. w [...] o wykazanie stosownym dokumentem (KRS), że W. S. był na dzień 11 maja 2016 r. umocowany do jednoosobowego reprezentowania spółki - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.). W zakreślonym terminie spółka przedstawiła aktualną na 3 listopada 2016 r. informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców pobraną na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), z której wynika, że Prezesem Zarządu jest G.S. Spółka złożyła również kserokopie m.in. wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców z 4 marca 2016 r., protokołu Zgromadzenia Wspólników z dnia 3 marca 2016 r. zawierającego trzy uchwały, na podstawie których W. S. został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu spółki, a na tę funkcję została powołana G. S., natomiast W. S. został powołany na funkcję Członka Zarządu spółki.
Zgodzić się należy z twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że przedstawione przez stronę dokumenty nie przesądzają, czy W. S. był umocowany do jednoosobowej reprezentacji spółki w chwili sporządzania wniosku o dopuszczenie spółki do udziału w postępowaniu. Nie zmienia to jednak faktu, że wezwanie skierowane do spółki w dniu 17 października 2016 r. nie określało precyzyjnie dokumentu, jaki powinna spółka przedstawić w celu wykazania umocowania W. S. Sformułowanie "stosowny dokument (KRS)" jest nieprecyzyjne, nie określa bowiem jednoznacznie jaki konkretnie dokument - w celu wykazania uprawnienia W. S. do jednoosobowej reprezentacji spółki, należy przedstawić.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 700 ze zm.) Centralna Informacja wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej. Szczegółowe kwestie dotyczące zawartości wydawanych przez Centralną Informację dokumentów zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. z 2011 r. Nr 297, poz. 1760 ze zm.). Zgodnie z § 4 rozporządzenia Centralna Informacja wydaje na wniosek odpisy, wyciągi, zaświadczenia i pozostałe informacje z Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie danych wyszukanych w rejestrze, dokładnie odpowiadających danym zawartym we wniosku, a według § 5 - odpis z rejestru może być pełny lub aktualny.
W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, z wyjątkiem wpisów niepodlegających ujawnieniu. Z kolei według ust. 2 powyższego paragrafu odpis aktualny zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Jak stanowi art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.
Na podstawie wezwania z 17 października 2016 r. nie sposób stwierdzić, czy żądano od spółki przedstawienia odpisu pełnego, czy też aktualnego z rejestru przedsiębiorców, stąd spółka mogła uznać, że wystarczające jest przedstawienie samodzielnie pobranego wydruku, o którym mowa w art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Wydruk ten zawiera jednak wyłączenie informacje aktualne na moment dokonania wydruku, nie zawiera natomiast informacji o wcześniejszych wpisach. Z dokumentów zebranych w aktach sprawy wynika, że w spółce dochodzi do częstych zmian w odniesieniu do osób piastujących funkcje w zakresie reprezentacji. Z kopii uchwał z 3 marca 2016 r. wynika, że W. S. został powołany jako członek zarządu spółki, a z kolei w wydruku z rejestru przedsiębiorców z 3 listopada 2016 r. taka osoba w ogóle nie jest wskazana. W kolejnym dokumencie, tj. wydruku z 9 września 2016 r. W. S. figuruje jako prokurent w spółce, w kolejnym natomiast z 16 maja 2017 r. jest wskazany jako prezes zarządu.
Z tych powodów zasadne jest ponowne wezwanie spółki do usunięcia braków formalnych wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.) - poprzez złożenie pełnego odpisu z rejestru przedsiębiorców, na podstawie którego będzie możliwe jednoznaczne stwierdzenie po pierwsze - sposobu reprezentacji spółki, a po drugie - uprawnienie (bądź jego brak) W. S. do jednoosobowego występowania w imieniu spółki - w dniu sporządzenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, tj. 11 maja 2016 r. Zamiast pełnego rejestru przedsiębiorców uprawnione jest wezwanie spółki do złożenia umowy spółki (z której będzie wynikać sposób reprezentacji) oraz uchwały powołującej W. S. na funkcję w zakresie reprezentacji w czasie sporządzenia wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie. Tylko takie dokumenty mogą być podstawą jednoznacznego ustalenia, czy W. S. był umocowany do wystosowania wniosku w imieniu spółki.
Zasadne jest przy tym zobowiązanie spółki do przedstawienia żądanych dokumentów w oryginałach albo uwierzytelnionych kopiach, przedstawienie zwykłych kserokopii nie będzie bowiem stanowiło wykonania wezwania. Dopiero niewykonanie w zakreślonym terminie tak doprecyzowanego wezwania da podstawę do zastosowania rygoru z art. 49 § 1 P.p.s.a.
Rację ma spółka, wskazując, że doręczenie zaskarżonego zarządzenie było nieprawidłowe, ponieważ przesyłkę skierowano do Prezesa Zarządu - W. S., zamiast do spółki. W kwestii tej, jak słusznie podniesiono w zażaleniu, jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 1047/16. Prawidłowo natomiast, wbrew twierdzeniom zażalenia, doręczono wezwanie z 17 października 2016 r., bowiem skierowano je do spółki, co wprost wynika z potwierdzenia odbioru (k. 433).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 198 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.