Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów Osób Represjonowanych z dnia 4 października 2004r. w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji. Podstawę odrzucenia skargi stanowiła okoliczność jej wniesienia po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie biegł od dnia 12 października 2004r. i upływał w dniu 10 listopada tego roku, podczas gdy skarga została nadana w urzędzie pocztowym dnia 12 listopada 2004r., czyli po upływie tego terminu.
T. K. w piśmie z dnia 11 kwietnia 2005r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powołaną wyżej decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie wydane przez lekarza Przychodni Rejonowo-Specjalistycznej Zakładu Opieki Zdrowotnej Łódź-Polesie, z którego wynika, że w miesiącu listopadzie 2004r. była leczona z powodu zapalenia oskrzeli i układu moczowego, oraz że ze względu na stan zdrowia nie może sama wychodzić z domu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2005r. (sygn. akt II SA/Łd 1124/04) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności w celu uniknięcia negatywnych skutków niedopełnienia czynności procesowej polegającej na terminowym nadaniu skargi. Z przedłożonej przez nią dokumentacji nie wynika bowiem, że była chora przez cały okres od dnia doręczenia decyzji do dnia, w którym upływał termin do wniesienia skargi, a ponad to mogła skorzystać z pomocy osób trzecich.
Skarżąca w piśmie z dnia 6 maja 2005r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi podnosząc, że przyczyną jego uchybienia była choroba.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
Na podstawie art. 86 § 1 ustawy sąd orzeka o przywróceniu terminu na wniosek strony, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. We wniosku o przywrócenie terminu strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
O braku winy należy mówić wtedy, gdy istniały okoliczności, które nawet przy dołożeniu przez stronę największej staranności uniemożliwiły jej dokonanie terminowo czynności procesowej. Ustalenie więc istnienia choćby najniższego stopnia niedbalstwa strony stanowi przesłankę do uznania uchybienia terminu jako zawinione i odmową jego przywrócenia przez sąd.
W niniejszej sprawie okoliczności powołane przez stronę we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także wynikające z załączonej przez nią dokumentacji nie mogą zostać uznane za uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu, o którego przywrócenie wnosi.
Przede wszystkim we wniosku o przywrócenie terminu strona sama podaje, że co prawda cierpi na wiele schorzeń, ale dopiero 10 listopada 2004r. stan jej zdrowia pogorszył się na tyle, że nie była w stanie samodzielnie udać się na pocztę w celu nadania skargi. Wskazana przez stronę data, w której nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia stanowi ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, z czego wynika, że przez cały okres biegu terminu do jej wniesienia stan zdrowia skarżącej nie uniemożliwiał jej nadania skargi. Ustalenie to znajduje częściowo potwierdzenie w powołanym oświadczeniu lekarza, z którego wynika, że pogorszenie stanu zdrowia skarżącej miało miejsce listopadzie, podczas, gdy termin do wniesienia skargi w większości biegł w październiku.
Zawarte w oświadczeniu lekarskim stwierdzenie, że skarżąca ze względu na stan zdrowia nie może samodzielnie wychodzić z domu nie może być uznane za podstawę stwierdzenia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skoro skarżąca w toku przedmiotowego postępowania wielokrotnie dokonywała czynności procesowych w terminie i wniesienie odrzuconej skargi było możliwe w dwa dni po upływie ustawowego terminu. Nadto skarżąca może korzystać z pomocy osób trzecich.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie zachodzą przesłanki do jego przywrócenia wymienione w art. 86 § 1 ustawy. Zaskarżane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest więc zgodne z prawem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.