Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1973/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podstawę prawną wydanego postanowienia stanowił art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącej nie został uzasadniony – skarżąca nie przytoczyła w nim okoliczności, których obowiązek wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto powołane w skardze zarzuty nie mogą stanowić uzasadnienia dla ww. wniosku. Wynika to z faktu, że ochrona tymczasowa jest odrębną instytucją od kontroli legalności aktu. Dalej Sąd wskazał, iż dostrzega to, że z istoty nakazu rozbiórki mogą wynikać trudne do odwrócenia skutki bądź nawet znaczna szkoda majątkowa, jednakże obiekt względem którego nakaz ten orzeczono nie jest budynkiem mieszkalnym. W aktach nie ma też informacji by wdrożone zostało postępowanie egzekucyjne.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podniosła, że jej zdaniem rozbiórka budowli jest z definicji działaniem wyrządzającym znaczną szkodę i o nieodwracalnych skutkach. Podniosła także, że rozbiórka obiektu jeszcze przed rozstrzygnięciem o kontroli decyzji czyni całe postępowanie przed Sądem pierwszej instancji bezzasadnym. W obiekcie nadal prowadzona jest działalność gospodarcza i rozbiórka oznacza uniemożliwienie dalszego prowadzenia działalności, co oznacza nieodwracalne straty materialne. W związku z tym, że wzniesienie tego obiektu wiązało się z wysokimi kosztami, jej rozbiórka stanowiłaby nieodwracalną stratę materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zatem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Zauważyć należy, że sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się co do zasady z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione. Jednak każdy przypadek rozbiórki należy rozpatrywać indywidualnie odnosząc go do realiów sprawy.
Istotnie, w złożonym wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, skarżąca w sposób dosyć ogólnikowy wskazała, że "wykonanie decyzji skutkowałoby zajściem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Argumentacja ta została jednakże uszczegółowiona we wniesionym zażaleniu.
Z akt sprawy wynika, że nakaz rozbiórki dotyczy budynku o wymiarach 5,05m x 5,05m wraz z jego rozbudową o wymiarach 2,54m x 5,05 m. W budynku tym prowadzona jest działalność gospodarcza przez spółkę, której wspólnikiem jest także skarżąca. Działalność ta polega na prowadzeniu hotelu dla psów (patrz: Informacja odpowiadająca odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców dotycząca G. sp. z o.o. w aktach sprawy; umowa użyczenia z [...] listopada 2015 r.). W tej sytuacji argumentacja zażalenia, że wykonanie decyzji jeszcze przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej może doprowadzić do wypełnienia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem z rozbiórką obiektu związana będzie nie tylko szkoda materialna związana z jego posadowieniem, a następnie rozbiórką, ale i niebezpieczeństwo uniemożliwienia dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, zasługiwała na uwzględnienie.
Mając zatem na uwadze powyższe, w warunkach tej konkretnej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie należy uchylić i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Dlatego, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.