Postanowienie NSA z 6 czerwca 2006 r., II OZ 586/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 2618/02 w zakresie przyznania J. B. prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu

Skład

Sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi F. B. J. B. i B. B. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 1 października 2002 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynków postanawia: zażalenie oddalić.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 marca 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącemu J. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd uznał, że argumentacja sprzeciwu oraz dołączone do niego dalsze dokumenty uzasadniały przyznanie skarżącemu przyznanie prawa pomocy w zakresie jakiego się domagał, dlatego zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Zażalenia na powyższe postanowienie złożyła B. B., wnosząc o jego zmianę i przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że treść zażalenia nie koresponduje z treścią skarżonego postanowienia. Dotyczy ono bowiem przyznania prawa pomocy uczestnikowi postępowania – J. B..

Z przedłożonych akt wynika natomiast, iż postanowieniem z dnia 8 czerwca 2005 r. referendarz sądowy odmówił B. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Od tego postanowienia skarżąca strona nie wniosła sprzeciwu w wymaganym terminie.

W związku z tym, że skarżąca skupia się w swoim zażaleniu na okolicznościach uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy, a przedmiotem skarżonego przez nią postanowienia, jest przyznanie prawa pomocy innej osobie, argumenty skarżącej pozostają bez związku z rozstrzygnięciem Sądu I instancji.

Mając na uwadze bezprzedmiotowość podanych w zażaleniu zarzutów, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.