Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 586/10

Metryka

Wydany
18 czerwca 2010 r.
Sąd
r. Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 18 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r., II SA/Wa 205/10, o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki
Sprawa
w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2010 r., II SA/Wa 205/10, pozostawił bez rozpoznania wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej.

W uzasadnieniu przedmiotowego zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 24 lutego 2010 r. J. S. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.

Józef Sadowski w dniu 6 marca 2010 r., wraz z zażaleniem na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 26 marca 2010 r. doręczono skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 29 marca 2010 r. J. S. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo procesowe zawierające oświadczenie opisujące jego trudną sytuację materialną, jednakże nie załączył do niego wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2010 r., wskazał, iż J. S. nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu do wypełnienia formularza PPF, co obligowało Sąd I instancji do pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

J. S. w zażaleniu na powyższe zarządzenie ponownie przedstawił argumenty dotyczące jego sytuacji bytowej i majątkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżący, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został wezwany do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza. Wezwanie z załączonym stosownym formularzem zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 marca 2010 r. wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie wypełniony wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu.

W takim stanie sprawy wniosek J. S. podlegał rygorowi określonemu w art. 257 P.p.s.a., co skutkowało wydaniem przez Sąd I instancji postanowienia o pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.