Postanowienie NSA z 12 sierpnia 2005 r., II OZ 587/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2005 r. sygn. akt VII SAB/Wa 13/05 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. G. na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 maja 2005 r. sygn. akt VII SAB/Wa 13/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. G. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, postanowieniem z dnia 30 marca 2005 r. sąd odrzucił skargę Z. G. z powodu nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednocześnie sąd wskazuje, że skarga jest oczywiście bezzasadna, gdyż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako ppsa, strona nie wyczerpała przysługujących środków zaskarżenia. W związku z powyższym, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, Sąd na podstawie art. 247 ppsa, odmówił przyznania prawa pomocy.

Na powyższe postanowienie z dnia 12 maja 2005 r., Z. G. złożył zażalenie, w którym wskazuje na różne pisma należące do korespondencji jego, prowadzonej na przestrzeni lat z organami nadzoru budowlanego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W związku z tym, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 247 ppsa, do Naczelnego Sądu Administracyjnego należy sprawdzenie, czy stwierdzenie o oczywistej bezzasadności skargi, ma dostateczne uzasadnienie w aktach sprawy. Ponieważ skarga dotyczy bezczynności Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie przez ten organ, zgodnie z art. 37 § 1 kpa, powinno być wniesione do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego). Pismem z dnia 24.02.2005 r. skarżący został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do przedstawienia odpisu takiego zażalenia, jednak w wyznaczonym terminie nie dostarczył żądanego dokumentu. W aktach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny również nie znalazł pisma skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które by można potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy można stwierdzić, iż złożona przez Z. Gałązkę skarga na bezczynność organu, jest oczywiście bezzasadna bowiem w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w związku z art. 52 ppsa niedopuszczalne jest wniesienie skargi.

Powyższe przesądza o tym, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, w związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.