Postanowienie NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 587/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1863/09 o odmowie przyznania J. M. prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1863/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przyznania J. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

W uzasadnieniu tegoż postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że J. M. nie wykonał wezwania sądu do przedstawienia dodatkowych dokumentów wskazujących na jego sytuacje majątkową.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący J. M. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie mu prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)). Przewidziana możliwość przyznania prawa pomocy może być udzielona w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Prawo to przyznaje się, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym polega natomiast na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego względnie rzecznika patentowego.

Z przytoczonych przepisów wynika, że ubiegającego się o to prawo obciąża obowiązek wykazania, iż znajduje się w określonej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym.

Istotnym jest, że w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi poważne wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji podjął czynności o których mowa w art. 255 p.p.s.a., zobowiązał skarżącego do wykonania wezwania w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie informacji znajdujących się w aktach sprawy, lecz skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 24 lutego 2010 r. (k.39)

W konsekwencji strona nie może skutecznie kwestionować prawidłowości postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy skoro nie wykonała w sposób prawidłowy wezwania Sądu do uzupełnienia danych podanych we wniosku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.