Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 670/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi General Motors Poland Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania za brak sieci.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania skarżącego z tytułu opłaty za brak sieci w 2006 r., stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji w brzmieniu, które miało zastosowanie w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji wprowadzający pojazd, który był obowiązany do zapewnienia sieci lub który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 4, i nie spełnił tego obowiązku, był obowiązany do naliczenia i wpłacenia opłaty za brak sieci. Mocą art. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236) art. 14 ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji nadano nowe brzmienie, stanowiąc, iż "wprowadzający pojazd, który jest obowiązany do zapewnienia sieci lub który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 4, i nie spełnia tego obowiązku, jest obowiązany do naliczenia i wpłacenia opłaty za brak sieci, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6". Do art. 14 dodano równocześnie ust. 5 i ust. 6 stanowiące, że: ust. 5: "w przypadku zapewnienia sieci obejmującej co najmniej 95 % terytorium kraju, podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z opłaty za brak sieci", ust. 6: "w przypadku zapewnienia przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, sieci obejmującej: 1) poniżej 95 %, ale nie mniej niż 90 % terytorium kraju - wysokość opłaty za brak sieci ulega obniżeniu o 75 %;
- poniżej 90 %, ale nie mniej niż 85 % terytorium kraju - wysokość opłaty za brak sieci ulega obniżeniu o 50 %". W art. 2 ustawy nowelizującej przewidziano, że "do obliczenia opłaty za brak sieci za 2007 rok stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r., w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1383/09, postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne:
"1. czy art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202), w jego brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236), w zakresie w jakim nie różnicuje przy wymiarze kary administracyjnej sytuacji podmiotów zobowiązanych do tworzenia sieci z uwagi na stopień dokonanego pokrycia siecią terytorium kraju, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji?
- czy art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236) w zakresie w jakim nakazuje stosować do obliczania opłaty za brak sieci w 2006 roku art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4 w jego pierwotnym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji ?".
W tej sytuacji Sąd I instancji stwierdził, że rozstrzygnięcie wskazanych wyżej pytań prawnych będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania przedmiotowej sprawy, co uzasadniało zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiotowej kwestii stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie General Motors Poland Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ppsa poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji, w której WSA powinien był uchylić zaskarżoną decyzję ze względu na udział tego samego pracownika organu w wydaniu zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2011 r., co stanowiło podstawę do wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na zażalenie organ podał, że przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest postanowienie Sądu I instancji o zawieszeniu postępowania, nie zaś zaskarżona decyzja. W przeciwnym razie Naczelny Sąd Administracyjny zbadałby zaskarżoną decyzję zanim zbadałby ją Wojewódzki Sąd Administracyjny, co naruszałoby zasadę dwuinstancyjności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając na uwadze, iż w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1383/09 postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności wskazanych wyżej przepisów, które mają w sprawie rozpoznawanej obecnie zastosowanie, uznać należy, że wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym i ocena konstytucyjności wskazanych przepisów ma wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Bez wpływu na rozstrzygnięcie natomiast pozostają podniesione w zażaleniu argumenty odnoszące się do wadliwości wydanej w sprawie decyzji bowiem nie dotyczą one bezpośrednio zaskarżonego postanowienia.
Rozstrzygnięcie Sądu I instancji należy uznać za zgodne z prawem skoro w sprawie zaistniały przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa uzasadniające zawieszenie postępowania sądowego.
Wskazać także należy, że wyrokiem z dnia 9 lipca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczące kary administracyjnej dla poszczególnych podmiotów zobowiązanych do tworzenia sieci recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji uznając, że wskazane przez Sąd pytający przepisy są zgodne z Konstytucją. Okoliczność powyższa nie ma wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie zawieszenia postępowania, umożliwi jednak temu Sądowi podjęcie stosownych czynności procesowych.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.