Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę E. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 stycznia 2017 r. W zakreślonym przez sąd terminie skarżąca złożyła do akt pełnomocnictwo udzielone profesjonalnemu pełnomocnikowi, jednak z rejestru opłat sądowych wynika, że do dnia 8 lutego 2017 r. w dokumentach księgowych nie odnotowano do niniejszej sprawy wpłaty kwoty 100 złotych, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. poprzez nieuprawnione odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy wpis od skargi w wysokości 100 złotych został zapłacony oraz nieuprawnione ustalenie przez Sąd, iż skarżąca została wezwana do zapłaty wpisu od skargi w wysokości 200 złotych, podczas gdy wezwanie dotyczyło zapłaty wpisu w wysokości 100 złotych.
Wskazując na te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 214 § 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Należy zauważyć, że skarga złożona w niniejszej sprawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji nie należy do kategorii spraw zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, których to zamknięty katalog określa art. 239 p.p.s.a. Skarżąca nie została również zwolniona z uiszczenia wpisu, co oznacza, że skarżącą obciążał obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Z tych względów należy uznać, że skarżąca prawidłowo została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi którego, wysokość ustalono na kwotę 100 złotych na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Jednak z informacji uzyskanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w Oddziale Finasowo-Budżetowym wynika, że na dzień 8 luty 2017 r. (k.13 akt sądowych) oraz na dzień 24 marca 2017 r. (k. 32 verte akt sądowych), w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Niezależnie od tego, zgodne z zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r., sekretariat Wydziału II, Izby Ogólnoadministarcyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się do pełnomocnika skarżącej o przedłożenie do akt sprawy, w terminie 3 dni, dowodu uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, jednak bezskutecznie. Ze względu zatem na nieuiszczenie wpisu od skargi, jak i brak dowodu na tę okoliczność, Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że zachodziła podstawa do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy nie można Sądowi czynić zrzutu, że zaskarżonym postanowieniem bezzasadnie odrzucił skargę.
Nadmienić również należy, że podnoszona przez skarżącą okoliczność błędnego ustalenia przez Sąd w zaskarżonym postanowieniu wysokość należnego wpisu została sprostowana postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 kwietnia 2017 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2, orzekł jak w sentencji.