Postanowienie NSA z 14 lutego 2023 r., II OZ 59/23

Wydany

14 lutego 2023 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. i M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Gd 867/22 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z 9 listopada 2022 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Paweł Miładowski przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. i M. S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., nr WOP.7721.111.2016.EL w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 listopada 2022 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd wskazał, że odpis postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doręczono obojgu skarżącym w dniu 15 listopada 2022 r. W związku z powyższym termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 16 listopada 2022 r. i zakończył się w dniu 22 listopada 2022 r. Tym samym zażalenie skarżących nadane listem poleconym w urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2022 r. uznać należy za wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli skarżący, podnosząc, że w doręczonym im postanowieniu o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji wskazano nazwiska "A. S. i M. S.". Zdaniem skarżących, na postanowienie, które dotyczyło innych nazwisk niż ich, a co za tym idzie innych osób, nie mogli składać zażalenia. Dlatego wystąpili do Sądu o sprostowanie omyłki pisarskiej, co też Sąd uczynił postanowieniem z dnia 6 grudnia 2022 r. W momencie kiedy Sąd usunął swój błąd, skarżący mogli dopiero złożyć zażalenie na postanowienie z dnia 9 listopada 2022 r., zachowując termin 7 dni od otrzymania postanowienia z naszymi prawidłowymi nazwiskami, czyli postanowienia z dnia 6 grudnia 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu.

Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 9 listopada 2022 r. zostało wniesione po terminie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 9 listopada 2022 r. doręczono obojgu skarżącym w dniu 15 listopada 2022 r. Oznacza to, że do dnia 22 listopada 2022 r. przysługiwał skarżącym termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z 9 listopada 2023 r. Jednak skarżący wnieśli zażalenie w dniu 16 grudnia 2022 r., a więc po terminie, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.

W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 listopada 2022 r.

Na uwagę zasługuje, że w zażaleniu nie przywołano odpowiedniej argumentacji, która mogłaby wskazywać na odmienną ocenę. Wbrew twierdzeniom skarżących brak jest podstaw do przyjęcia, że postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na omyłkę pisarską w ich nazwisku stanowiło prawną przeszkodę do skutecznego wniesienia przez skarżących zażalenia na to postanowienie. Brak jest przepisu prawa, który potwierdzałby twierdzenia skarżących, ponieważ niezależnie od zawartej w ww. postanowieniu omyłki pisarskiej, postanowienie to dotyczyło konkretnej sprawy, w której skarżący wnieśli skargę. Ponadto argumentacja skarżących w tym zakresie nie jest spójna, ponieważ sami skarżący wskazali na omyłkę pisarską, która powinna zostać sprostowana przez Sąd – co też nastąpiło na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.; co przeczy ich twierdzeniom jakoby postanowienie ich nie dotyczyło. Zawierało ono wyłącznie omyłkę pisarską, która nie ma wpływu na przysługujące skarżącym uprawnienie do wniesienia zażalenia, jak w ogólności nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia zażalenia (patrz: art. 194 § 1-4 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1-3 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.