Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 382/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie sporządzone osobiście przez J. K. na postanowienie z dnia 3 marca 2006 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2005 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnikowi procesowemu – radcy prawnemu T. C., skarżąca J. K. zażalenie sporządziła osobiście, dlatego też jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 i art. 197 § 2 powołanej ustawy zostało odrzucone.
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie o odrzuceniu zażalenia wniosła skarżąca J. K. podnosząc, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie stać jej było na pomoc prawnika w sprawie, zatem skorzystała z bezinteresownej pomocy radcy prawnego T. C., który zawiódł jej oczekiwanie i nie spełnił wymogów Sądu. Z tych względów wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji było zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki.
Sporządzenie w niniejszej sprawie zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy wynikający z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 powołanej ustawy. Skarżąca J. K. nie należy wszak do grona wymienionych osób. Skoro zaś tak, to trzeba przyjąć, że nie miała ona wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił je jako niedopuszczalne (art. 178 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.