Postanowienie NSA z 14 czerwca 2016 r., II OZ 591/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 8 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 119/16 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia:

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Sentencja

oddalić zażalenie. 2 1

Uzasadnienie

Postanowieniem z 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Stowarzyszenia A. (dalej jako "stowarzyszenie") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z [...] października 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone stowarzyszeniu 14 grudnia 2015 r. Skargę do Sądu I instancji stowarzyszenie wniosło 14 stycznia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu, który upłynął 13 stycznia 2016 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło stowarzyszenie.

Zarzuciło naruszenie art. 43 k.p.a. w związku z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") przez uznanie, że postanowienie doręczono stowarzyszeniu 14 grudnia 2015 r., podczas gdy nastąpiło to 15 grudnia 2015 r., a więc skarga została wniesiona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

Określony w art. 43 k.p.a. sposób tzw. zastępczego doręczenia pisma opiera się na domniemaniu, że osoba wskazana na potwierdzeniu odbioru pisma jako domownik adresata, i która pokwitowała odbiór pisma, przyjęła je w celu oddania go adresatowi oraz że pismo to zostało mu doręczone (wyrok NSA z dnia 14 marca 2007 r., II GSK 315/06, LEX nr 321253).

W niniejszej sprawie postanowienie zostało przesłane na adres pełnomocnika stowarzyszenia. Postanowienie zostało odebrane przez syna pełnomocnika, będącego dorosłym domownikiem, który podjął się oddania pisma adresatowi. Wynika to jednoznacznie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Stąd też nie można mówić o obaleniu skuteczności tego rodzaju doręczenia przesyłki, tylko w oparciu o podnoszoną w zażaleniu okoliczność, że syn pełnomocnika przekazał przesyłkę dzień później, nie informując o dacie jej odbioru. To na odbiorcy przesyłki spoczywa odpowiedzialność za ewentualne zaniedbania dorosłych domowników, którzy podjęli się odbioru i przekazanie przesyłki. Przyjęcie odmiennej koncepcji podważałoby sens doręczenia zastępczego, ponieważ w każdym wypadku adresat mógłby obalić domniemanie skuteczności doręczenia powołując się na brak przekazania przesyłki przez dorosłego domownika.

Z powyższych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

----------------------- 2 1