Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 170/10 odmówił przyznania S. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż miesięczny dochód w czteroosobowym gospodarstwie domowym skarżącego wynosi łącznie 10.100 zł brutto. Ponadto, wśród składników swego majątku, skarżący wymienił nieruchomość rolną o pow. 2ha, działkę o pow. 2000 m2 oraz budynek gospodarczy o pow. 150 m2, a także nieruchomość budynkową o pow. 210 m2, stanowiącą własność żony skarżącego. Co więcej skarżący posiada także przedmioty wartościowe jak trzy pojazdy: samochód marki Nissan Patrol (rok produkcji 2000), samochód marki Toyota Avensis (rok produkcji 2005) oraz samochód marki Scania (rok produkcji 2002).
W wyniku rozpoznania wniesionego przez S. K. sprzeciwu od powyższego postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 marca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. odmówił przyznania prawa pomocy.
W ocenie Sądu I instancji, fakty przedstawione przez skarżącego we wniosku z dnia 15 lutego 2010 r. odnośnie jego sytuacji majątkowej świadczą o dobrej kondycji finansowej skarżącego, a tym samym o braku podstaw do przyznania mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. K. twierdząc, że powodem złożenia zażalenia jest kryzys gospodarczy, w związku z którym działalność gospodarcza jaką prowadzi, obciążona jest dużymi kosztami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." - wprost przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji, odmawiając przyznania prawa pomocy oceniał okoliczności powołane przez skarżącego, a w tym dane zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikające z akt sprawy, które wskazują, że skarżący jest w stanie ponieść pełne koszty postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
A zatem, należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż okoliczności potwierdzone przez skarżącego nie dają podstaw do zwolnienia go od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.