Postanowienie NSA z 15 lipca 2009 r., II OZ 596/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 248/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., M.i W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

D. W. i M. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2005 r., Nr [...], w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w osobie referendarza sądowego postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r. odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. W następstwie złożenia sprzeciwu od tego postanowienia, stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), utraciło ono moc.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że z wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy wynika, iż nie mają nikogo na utrzymaniu oraz nie pozostają z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Na ich miesięczny dochód składają się: emerytura D. W. w wysokości 993,00 zł brutto oraz emerytura M. W. w wysokości 1202,00 zł brutto. Co łącznie daje kwotę 2195,00 zł. Prócz emerytury nie mają żadnych dochodów. Są współwłaścicielami nieruchomości - działek nr 96/1 i 96/2 o pow. 2500 m 2 w N. D. Nie posiadają natomiast żadnych oszczędności, papierów wartościowych oraz innych przedmiotów wartościowych. Nadto - jak wskazali skarżący - w mieszkaniu nie ma zimnej wody i ogrzewania.

W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w szczególności wysokość miesięcznego dochodu nie pozwalają przyjąć, iż skarżący nie są w stanie ponieść kosztów postępowania.

Ponadto Sąd stwierdził, że udział adwokata jest potrzebny w takiej sprawie, w której strona jest nieporadna, ma trudności z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych, a jej sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów związanych z czynnościami podejmowanymi przez adwokata. Taka sytuacja jednak, w ocenie Sądu, nie zaistniała w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.

D. W. i M. W. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu.

W świetle powyższego, należy wskazać, że z lektury akt sprawy wynika, że sytuacja materialna skarżących była już przedmiotem oceny Sądu pod kątem możliwości przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w w/w zakresie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2008 r. oddalił zażalenie na to postanowienie.

Analiza obu wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez skarżących (z dnia 8 czerwca 2008 r. i 3 lutego 2009 r.) wskazuje, iż dane w nich zawarte nie uległy istotnej zmianie. Tym samym, skoro sytuacja materialna skarżących była już raz oceniana pod kątem przyznania prawa pomocy i zarówno Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny uznały, iż skarżący są w stanie pokryć koszty postępowania, to biorąc po uwagę, iż sytuacja ta nie uległa zmianie, na co jednoznacznie wskazuje ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, iż brak jest przesłanek do zmiany stanowiska Sądu w w/w kwestii i zastosowania trybu określonego w art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r., pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu