Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wa 319/17 odrzucił skargę B. B. i S. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 20 listopada 2017 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącym B. B. i S. B. odpowiednio w dniach 30 listopada 2017 r. i 5 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie, który upłynął odpowiednio w dniach 7 i 12 grudnia 2017 r., skarżący nie uiścili wymaganego wpisu sądowego. Powyższe potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja (k. 57), z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. B. i S. B. podnieśli, że uiścili wymagany wpis sądowy w dniu 5 grudnia 2017 r., na dowód czego załączyli kserokopię dowodu wpłaty z dnia 5 grudnia 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie nie było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tego rygoru Sąd oparł na ustaleniu, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie. Potwierdza to adnotacja pracownika Sądu z dnia 8 stycznia 2018 r. zawarta na karcie 57 akt sądowych o treści: "W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Sprawdzono do dnia 22.12.2017 r.". Weryfikacja uiszczenia przez skarżących opłaty sądowej była jednak wadliwa i w konsekwencji doprowadziła do niezasadnego odrzucenia skargi, z naruszeniem art. 220 § 3 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z kserokopii dowodu wpłaty załączonej do zażalenia skarżący w ustawowym terminie uiścili wpis sądowy od skargi w wymaganej wysokości.
Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że w toku postępowania zażaleniowego, kiedy akta sprawy były jeszcze w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, do akt tych załączono wydruk Potwierdzenia z Rejestru Opłat Sądowych (k. 73), który potwierdza, że wpis sądowy do niniejszej sprawy został uiszczony przez B. B. w dniu 5 grudnia 2017 r. Przedstawione okoliczności nie pozostawiają wątpliwości co do faktu, że skarżący uzupełnili brak fiskalny skargi w terminie.
Powyższa konstatacja nakazuje zatem uchylić zaskarżone postanowienie z uwagi na nieprawidłowe zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., gdyż jak wynika z akt sprawy skarżący uiścili stosowny wpis od skargi w wyznaczonym terminie.
Jedynie na marginesie wskazać warto, że przywołane okoliczności czyniły zażalenie oczywiście uzasadnionym, co uprawniało Sąd pierwszej instancji do zastosowania instytucji tzw. autokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 p.p.s.a., która niewątpliwie przyspieszyłaby tok postępowania w niniejszej sprawie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.