Postanowienie NSA z 2 lutego 2006 r., II OZ 60/06

Sąd

II OZ 60 / 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. P. i S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005r. sygn. akt IV SA/Wa 400/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi G. P. i S. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 czerwca 2004r. znak: [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

II OZ 60/06

Uzasadnienie

Zaskarżanym postanowieniem z dnia 16 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek G. P. i S. P. o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, iż skarżący posiadają mieszkanie, nieruchomość rolną oraz stałe dochody w kwocie 2.976,14 zł netto miesięcznie. W ocenie Sądu powyższe ustalenia świadczą o tym, iż skarżący dysponują kwotą pozwalającą na zaspokojenie ich potrzeb życiowych i na ponoszenie wydatków. Powyższe okoliczności zdaniem Sądu nie mogą skutkować przyznaniem wnioskodawcom prawa pomocy.

Z przedstawionych względów na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli G. P. i S. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

Stosownie do brzmienia art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika i następuje w sytuacji, gdy wnioskodawcy wykażą, że nie mają dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że na wnioskujących o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar udowodnienia, że występują okoliczności stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał Sąd I instancji zasadnie przyjął, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących o przyznanie im prawa pomocy we wskazanym przez nich zakresie. Przyznanie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym przez skarżących przy uwzględnieniu ich sytuacji materialnej byłoby nieuzasadnione i sprzeczne z powołanymi przepisami przewidującymi możliwość przyznania takiego prawa w ściśle określonych sytuacjach.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.