Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2303/21, odrzucił skargę B. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2021 r., znak: DOA.7210.114.2020.MML(1).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że B. J. w dniu 12 października 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo datowane na 11 października 2021 r. oznaczone jako "pismo uzupełniające do skargi z dnia 5.10.2021" na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2021 r. znak: DOA.7210.114.2020.MML(1). W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że z analizy pism wpływających do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego wynika, że do organu nie wpłynęła skarga B. J. z dnia 5 października 2021 r. na ww. postanowienie. W piśmie z dnia 30 grudnia 2021 r. skarżąca stwierdziła, że brak jest podstaw do odrzucenia lub oddalenia jej skargi. Nie wskazała w nim żadnych informacji dotyczących trybu wnoszenia skargi w niniejszej sprawie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 lutego 2022 r. wezwano skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni, kopii skargi (wraz z potwierdzeniem jej wniesienia) z dnia 5 października 2021 r. na ww. postanowienie, o której mowa w piśmie skarżącej oznaczonym jako "pismo uzupełniające do skargi z dnia 5.10.2021". Poinformowano skarżącą, że niewykonanie tego wezwania będzie skutkowało potraktowaniem pisma z 11 października 2021 r. jako skargi na ww. postanowienie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 14 marca 2022 r. Skarżąca nie ustosunkowała się do niego w żaden sposób.
Sąd I instancji przywołał treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") oraz wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 września 2021 r., a trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 8 października 2021 r. Sąd stwierdził, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarżąca składała "pierwotną" skargę z dnia 5 października 2021 r. Skarżąca nie odniosła się do zawartej w odpowiedzi na skargę informacji o braku wpływu takiego dokumentu do organu. Ponadto zignorowała również wezwanie Sądu do nadesłania, w terminie 7 dni, kopii skargi (wraz z potwierdzeniem jej wniesienia) z dnia 5 października 2021 r. W związku z powyższym Sąd uznał, że pismem wszczynającym niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, czyli skargą, było dopiero pismo skarżącej datowane na dzień 11 października 2021 r. i nadane 12 października 2021 r. Skarga ta została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co skutkowało jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. J., wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że załącza kopię skargi z dnia "5.10.2021 na postanowienie GINB z dnia 26.08.2021" i prosi o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Sądu, a także o dodatkowy termin do końca miesiąca na ustalenie "w którym urzędzie pocztowym została nadana moja skarga i odnalezienie dowodu nadania listu poleconego i ew. konieczności reklamacji a to wymaga czasu". Skarżąca zaznaczyła, że nie zrozumiała dlaczego ma "przesłać dowód nadania i konkretnie którego pisma". Niewykonanie wezwania było wynikiem błędnego odczytania pisma Sądu. Dodała także, że wezwanie otrzymała "w stanie choroby i długotrwałego zażywania leków przeciwbólowych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podkreślić należy, że określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd prawidłowo ustalił, że skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 września 2021 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, określony przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął z dniem 8 października 2021 r. Sąd podjął działania celem wyjaśnienia, czy skarżąca złożyła skargę datowaną na 5 października 2021 r., jednakże wystosowane do skarżącej wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Słusznie zatem Sąd pismo z dnia 11 października 2021 r. (12 października 2021 r. - data nadania w UP) potraktował jako skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2021 r. i ją odrzucił, jako złożoną po terminie, przyjmując za podstawę prawną art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Okoliczności podniesione w zażaleniu pozostają bez wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Będą przedmiotem analizy Sądu Wojewódzkiego w związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o przywrócenie terminu. Na marginesie, załączony do zażalenia egzemplarz skargi z dnia "5.10.2021" nie zawiera żadnej prezentaty (pieczęci) organu, ani Sądu. Skarżąca nie nadesłała też żadnego dowodu nadania przesyłki zawierającej ww. skargę. Wniosła o dodatkowy termin na jego odnalezienie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.