Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej dalej jako p.p.s.a.; odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokata.
Pismem z dnia 30 czerwca 2004 r. skarżący Z. L. (będący równocześnie adwokatem, który wnosił skargę kasacyjną) złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W zażaleniu tym podniósł, iż jest adwokatem, ale w sprawie występuje w charakterze strony, a nie pełnomocnika i nie powinno się w takim wypadku stosować szczególnego rygoru art. 221 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może być uwzględnione. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga kasacyjna jest pismem, które podlega opłacie stałej, zatem należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie słusznie odrzucił wniesiona przez adwokata skargę kasacyjną, od której nie została uiszczona opłata w należnej wysokości.
Bez znaczenia dla sprawy jest fakt podniesiony przez skarżącego w zażaleniu, iż w sprawie tej występuje on jako strona, a nie pełnomocnik. Skarga kasacyjna jest pismem, które podlega szczególnemu rygorowi formalnemu, który m.in. zakłada konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalistów, od których to można wymagać znajomości przepisów.
Pod skargą kasacyjną widnieje pieczątka "adwokat Z. L.", która potwierdza, że skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona przez osobę uprawnioną (art. 175 p.p.s.a.). Tym samym nie można przychylić się do argumentu skarżącego, iż w tej sprawie występuje on wyłącznie jako strona.
Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.