Uzasadnienie
Prezydent Miasta Katowice decyzją z dnia [...] lipca 2010 r, nr [...] w pkt 1.1. zezwolił [...] Sp. z o.o. w K. na usunięcie z terenu działki nr 1/13 k.m. 23 przy ul. [...] w K., drzew i krzewów określonych w tym punkcie decyzji, za które naliczył opłatę w wysokości 66057,18 zł. W pkt 1.2 tej decyzji wskazał na obowiązek uiszczenia przedmiotowej opłaty na rachunek bankowy UM Katowice w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Jednocześnie w pkt 2.1. decyzji zezwolił Spółce na usunięcie drzew i krzewów określonych w tym punkcie bez pobierania opłaty, zobowiązując w pkt 2.2 do dokonania na terenie działek nasadzeń rekompensujących.
Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Prezydent Miasta Katowice w pkt 1 przesunął Spółce termin płatności powyższej opłaty do dnia 31 grudnia 2010 r., a w pkt 2 zobowiązał do jej uiszczenia na rachunek bankowy UM Katowice. Kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] organ ten w pkt 2 utrzymał w mocy treść punktu 1.1, 2.1 i 2.2 powyższej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r, nr [...].
Decyzją z dnia [...] września 2011 r, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r, nr [...] utrzymało swoje rozstrzygnięcie w mocy. Na tę decyzję SKO z [...] września 2011 r. [...] Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania: pkt 2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]; pkt 1 i 2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] sierpnia 2010 r, nr [...]; pkt 1.2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że istnieją podstawy prawne i faktyczne, aby usunąć w/w decyzje Prezydenta Miasta Katowice z obrotu prawnego, lecz do czasu wydania przez Sąd orzeczenia w tym przedmiocie możliwe jest prowadzenie egzekucji administracyjnej, co w efekcie może pozbawić stronę skarżącą zdolności prowadzenia działalności gospodarczej i narazić na poniesienie znacznej szkody. Skarżąca Spółka zwróciła uwagę na wysoką kwotę należności (76 000 zł) tytułem opłaty za usunięcie drzew i krzewów wraz z odsetkami, wskazując że zajęcie jej rachunku bankowego wskutek egzekucji 2
Sygn. akt II OZ 602/12 administracyjnej spowoduje, iż nie będzie mogła dokonywać płatności na rzecz swoich kontrahentów, w tym banku inwestycyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) - dalej p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania pkt 2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] stycznia 2011 r, nr [...]; pkt 1 i 2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] sierpnia 2010 r, nr [...]; pkt 1.2 decyzji Prezydenta Miasta Katowice z dnia [...] lipca 2010 r, nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie wskazując jedynie, że wysokość nałożonej opłaty wraz z odsetkami stanowi znaczne obciążenie finansowe dla Spółki, a wszczęcie egzekucji administracyjnej i w jej wyniku zajęcie rachunku bankowego Spółki spowoduje brak możliwości rozliczeń finansowych z kontrahentami, w tym z bankiem inwestycyjnym. Zdaniem Sądu skarżącą opiera swój wniosek o hipotetyczną, przyszłą możliwość wszczęcia wobec niej postępowania egzekucyjnego pociągającego ze sobą dalsze konsekwencje gospodarcze i finansowe. Wniosek Spółki nie zawiera natomiast argumentacji, popartej stosowną dokumentacją odnośnie jej obecnej, trudniej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej uiszczenie wymaganej opłaty i wiążące się z tym dalsze trudne do odwrócenia skutki np. w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Sąd podkreślił, że art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Nadto w razie stwierdzenia nieważności decyzji nienależnie uiszczona opłata podlegać będzie zwrotowi, co zabezpiecza dostatecznie interes podmiotu zobowiązanego do jej zapłaty.
Skarżąca spółka pismem z dnia 29 maja 2012 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 17 maja 2012 r. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca wskazała, że do czasu rozpoznania jej skargi istnieje 3
Sygn. akt li OZ 602/12 ryzyko rozpoczęcia egzekucji administracyjnej z majątku który stanowi zabezpieczenie kredytu. Wszczęcie egzekucji będzie skutkowało wypowiedzeniem umowy kredytowej i obowiązkiem jego spłaty, co doprowadzi do upadłości spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r, sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji ocenił, iż skarżąca spółka nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonych decyzji. We wniosku strona skarżąca nie wskazała na fakty (okoliczności), które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienia przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie Spółki do zapłaty naliczonej opłaty za usunięcie drzew w wysokości 66 057 zł nie można uznać za jedyny argument przemawiający za wstrzymaniem decyzji wymienionych we wniosku. Wprawdzie jest to znaczna kwota, jednakże - w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do twierdzenia, że 4
Sygn. akt II OZ 602/12 jej wykonanie doprowadzi do wypowiedzenia przez bank umowy kredytu co jednoznacznie według skarżącej spółki doprowadziło by do upadłości spółki. W uzasadnieniu wniosku brak jest odniesienia do sytuacji majątkowej strony skarżącej prowadzącej działalność gospodarczą. Mając na uwadze, że naliczenie opłaty za usunięcie drzew nastąpiło w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przez Spółkę co oznacza, że mieści się w zakresie ryzyka związanego z prowadzeniem działalności.
Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, co oznacza, iż strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (art.61 § 4 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z 184 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.