Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 grudnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 2118/08 oddalił skargę W. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] czerwca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Na wniosek skarżącej z 12 grudnia 2008 r. postanowieniem z 2 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 2118/08 referendarz sądowy WSA w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie 10 marca 2009 r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu.
W dniu 5 maja 2009 r., WSA w Warszawie przesłał Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odpis prawomocnego wyroku z 1 grudnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem oraz dokonał zwrotu akt administracyjnych.
W dniu 21 maja 2009 r. akta administracyjne i sądowe zostały udostępnione pełnomocnikowi skarżącej.
Następnie pełnomocnik skarżącej – adw. A. R. w dniu 23 lipca 2009 r. wniosła m.in. o wznowienie postępowania w części dotyczącej postępowania międzyinstancyjnego i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 10 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącej traktując go jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wskazując w uzasadnieniu, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 września 2009 r.
W dniu 7 grudnia 2009 r. skarżąca nadesłała do Sądu Wojewódzkiego odpis pisma skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie zawierającego prośbę skarżącej o wyznaczenie jej nowego pełnomocnika z urzędu.
W odpowiedzi nadesłanej pismem z dnia 12 lutego 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wskazała, że skarżącej zmieniono pełnomocnika z urzędu wyznaczając adw. E. U. w miejsce adw. A. R..
W dniu 9 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej adw. E. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazała w szczególności, że przeszkoda wniesienia skargi kasacyjnej ustąpiła w momencie zapoznania się pełnomocnika z całością dokumentacji sprawy i podpisania pełnomocnictwa przez skarżącą. Wskazała również, że skarżąca jest osoba starszą i niemajętną, a wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku dla niej niekorzystnego należy traktować jako wypadek wyjątkowy z art. 87 § 5 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 2118/08 na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucił powyższy wniosek.
W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie odpis wyroku z dnia 1 grudnia 2008 r. doręczono skarżącej w dniu 7 lutego 2009 r. W związku z tym termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 9 marca 2009 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia strona skarżąca wniosła ponad rok później, bo w dniu 9 kwietnia 2010 r. Wobec powyższego przywrócenie terminu mogło nastąpić tylko w sytuacji wystąpienia wskazywanego w art. 87 § 5 P.p.s.a.,,wyjątkowego przypadku". W ocenie Sądu okoliczności takiej nie stanowi wskazana we wniosku o przywrócenie terminu chęć zmiany niekorzystnego dla skarżącej wyroku i ewentualny wpływ tej zmiany na sytuację materialną skarżącej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, reprezentowana przez pełnomocnika W. K. wskazała, że do kategorii,,wyjątkowych przypadków" należy również zaliczyć okoliczność, że procedury związane z przyznaniem prawa pomocy są długotrwałe, niezależnie od woli strony. Ponadto, jak podała, wskazana okoliczność dotyczy osoby w podeszłym wieku oraz o bardzo złym stanie zdrowia. Dodano, że przedmiot niniejszej sprawy dotyczy uprawnień kombatanckich.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2. Zaś zgodnie z art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Zatem art. 87 § 5 P.p.s.a zaostrza przesłanki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku od przypadku wyjątkowego. Przez,,wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie, np. stroną będąca osobą samotną jest marynarz, który powrócił z miejsca zamieszkania z długotrwałego rejsu po upływie roku od daty doręczenia pisma sądowego. Stosownie natomiast do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Powyższe przepisy będą miały w sprawie niniejszej zastosowanie, gdyż jak wynika z akt sprawy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony dopiero po okresie ponad roku od upływu uchybionego terminu.
Należy przy tym podzielić pogląd Sądu I instancji, że wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. w sprawie niniejszej nie występuje.
Trafnie ocenił Sąd I instancji, że okoliczności takiej nie stanowi wskazana we wniosku o przywrócenie terminu chęć zmiany niekorzystnego dla skarżącej wyroku oraz ewentualny wpływ tej zmiany na sytuację materialną skarżącej. Jednocześnie należy podkreślić, że zmiana pełnomocnika nastąpiła 12.02.2010 r. a pełnomocnictwo zostało udzielone dopiero 2.04.2010.
W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uznał przedmiotowy wniosek W. K. za niedopuszczalny i w konsekwencji odrzucił go zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.