Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej M. N. na postanowienie tego Sądu z dnia 22 stycznia 2014 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał na wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) wymóg sporządzenia zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. O powyższym wymogu Sąd poinformował skarżącą przy doręczeniu postanowienia z dnia 22 stycznia 2014 r. Pomimo tego, skarżąca złożyła sporządzone osobiście zażalenie na postanowienie z dnia 22 stycznia 2014 r. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie z uwagi na niedopuszczalność jego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. N., stwierdzając, że prawo do Sądu nie powinno być limitowane wymogiem zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2014 r., odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Zarzucane z kolei we wniesionym zażaleniu limitowanie podmiotów uprawnionych do składania określonych środków zaskarżenia znajduje swoje umocowanie w przepisach ustawy, która pozostaje wiążąca tak dla Sądu, jak i stron postępowania.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.