Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], wskazując, że strona skarżąca, pomimo wezwania skierowanego do niej o uzupełnienie braków formalnych skargi przez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, nie usunęła w zakreślonym terminie tego braku formalnego skargi.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła strona skarżąca, formułując zarzut dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przez błędne jego zastosowanie polegające na uznaniu, że strona skarżąca z własnej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego, tj. do złożenia aktualnego KRS, podczas gdy skarżąca nigdy nie otrzymała wezwania do uzupełnienia takiego braku, a jedynie do uzupełnienia opłaty sądowej.
W pismach procesowych z 26 stycznia 2020 r. oraz 4 lutego 2020 r. złożonych odpowiednio przez G. sp. z o.o. w W. oraz S. D. nie poparto zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Argumentacja zażalenia opiera się na tym, że zdaniem strony skarżącej Sąd nie doręczył jej wezwania do nadesłania odpisu z KRS. Przeczą jednak temu akta sprawy, z których wynika, że do skarżącej Spółki zostało także skierowane wezwanie o nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, czego potwierdzeniem jest dowód doręczenia wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wynika z nich, że pełnomocnikowi skarżącej doręczono nie tylko wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, odpis odpowiedzi na skargę i pouczenie, lecz także "wezwanie do nadesłania informacji". Odbiór tych wezwań został poświadczony w dniu 21 sierpnia 2019 r. przez pełnomocnika pocztowego, ustanawianego w trybie art. 38 ustawy – Prawo pocztowe. Ponadto na wezwaniu do nadesłania odpisu KRS widnieje adnotacja, z której wynika, że pismo to zostało przekazana na biuro podawcze [Sądu] w dniu 7 sierpnia 2019 r., podobnie jak pozostała korespondencja skierowana do skarżącej Spółki. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia aby stronie skarżącej doręczono jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W tym zakresie argumentacja zażalenia opiera się na gołosłownych twierdzeniach, w sytuacji gdy z akt sądowych wynika, że Sąd podjął działania mające na celu doręczenie stronie skarżącej także wezwania do nadesłania odpisu KRS. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że pomimo wezwania skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi i z tego powodu należało odrzucić skargę.
Z tego względu, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.