Uzasadnienie
Gmina Miejska Jarosław wniosła skargę na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w części nakazującej usunięcie nieprawidłowości w budynku mieszkalnym nr [...] i [...] przy ul. P. w J. poprzez otynkowanie trzonów kominowych ponad połacią dachu i uzupełnienie czapek kominowych oraz wymienienie pionów kanalizacyjnych w sanitariatach, w terminie do 31 marca 2010 r. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podano, że "wykonanie decyzji w zaskarżonej części przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd narazi stronę skarżącą na poniesienie wysokich i nieuzasadnionych kosztów w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym dowody uzupełniające w zakresie aktualnego stanu technicznego trzonów kominowych i pionów kanalizacyjnych w sanitariatach, wykaże, że roboty nakazane zaskarżoną decyzją, w zaskarżonej części nie są wymagane faktycznym stanem technicznym trzonów kominowych i pionów kanalizacyjnych w sanitariatach".
W odpowiedzi na skargę Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części objętej skargą pozostawia ocenie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 204/10 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w części nakazującej wykonanie Gminie Miejskiej Jarosław czynności w celu usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym nr [...] i [...] przy ul. P. w J. poprzez otynkowanie trzonów kominowych ponad połacią dachu i uzupełnienie czapek kominowych oraz wymianę pionów kanalizacyjnych w sanitariatach w terminie do 31 marca 2010 r.
Sąd stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi powstaniem skutków z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ponieważ wykonanie nakazu wykonania robót budowlanych określonych w zaskarżonej decyzji ze swej istoty może wywołać trudne do odwrócenia skutki i spowodować znaczną szkodę. Zaskarżona decyzja zobligowała Gminę Miejską Jarosław do usunięcia nieprawidłowości występujących w budynku nr [...] i [...] przy ul. P. w J. Roboty te mogą wiązać się z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu powołanego przepisu bowiem istnieje ryzyko utraty przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić oraz znacznymi kosztami związanymi z realizacją robót.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, zaskarżając postanowienie w całości i zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu wywodzono, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Nakazy wynikające z ww. przepisu mają za cel ochronę wartości o charakterze podstawowym jak życie i zdrowie ludzi, bezpieczeństwo powszechne, mienie oraz środowisko, które to wartości powinny podlegać bezwzględnej ochronie. Podnoszono, że nakaz usunięcia nieprawidłowości wynikających z zaskarżonej decyzji nie tylko nie spowoduje utraty przedmiotu postępowania i trudnych do odwrócenia skutków, ale wręcz zabezpiecza mieszkańców tego budynku przed nieodwracalnymi skutkami użytkowania obiektu, który jest w nieodpowiednim stanie technicznym.
W ocenie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie istnieją przesłanki opisane w art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy".
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie nakazał Gminie Miejskiej Jarosław, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1,2,3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). wykonanie zgodnie z zasadami wiedzy technicznej szeregu czynności w celu usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym nr [...] i [...] przy ul. P. w J. Wśród tych czynności organ wskazał m.in. nakaz otynkowania trzonów kominowych ponad połacią dachu i uzupełnić czapkę kominową, wymienienia instalacji elektrycznej w całości budynku nr [...] i [...], naprawienia uszkodzonej instalacji odgromowej i inne.
Skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie narazi Gminę Miejską Jarosław na poniesienie wysokich i nieuzasadnionych kosztów. W żaden sposób nie uprawdopodobniono tej okoliczności, w szczególności nie wskazano jakie będą koszty wykonania czynności określonych w zaskarżonej decyzji. Tym samym skarżąca nie wykazała, że zachodzą określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – nie przedstawiono żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, okoliczności umożliwiających ocenę decyzji z punktu widzenia art. 61 § 3 ustawy. Ocena taka nie może też być zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności lub nawet przypuszczeniami co do tej oceny.
Powyższe ustalenia pozwolą ocenić czy wykonanie decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.