Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 1133/03 oddalił skargę W. M.-T. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 24 lipca 2003 r.
W. M.-T. w tym samym dniu złożyła wniosek "o wydanie wyroku z uzasadnieniem" oraz wniosek o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Pismem z dnia 12 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą do uzupełnienia i przesłania, załączonego do pisma, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Odpis wyroku z uzasadnieniem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2004 r. doręczono skarżącej w dniu 22 lipca 2004 r.
Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Lu 1133/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, w oparciu o art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a.
Pismem z dnia 15 września 2004 r. skarżąca złożyła ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został oddalony przez Sąd w osobie referendarza sądowego postanowieniem z dnia 20 września 2004 r. Skarżąca nie skorzystała z prawa wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia, wobec czego pismem z dnia 12 października 2004 r. Sąd wezwał W. M.-T. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, w terminie siedmiu dni od otrzymania
Sygn. akt II OZ 612/05 wezwania, pod rygorem ściągnięcia należności w trybie egzekucji sądowej, które to wezwanie nie zostało wykonane.
Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie w dniu 25 kwietnia 2005 r. zarządził ściągnięcie należnej opłaty kancelaryjnej. Odpis zarządzenia doręczono W. M.-T. w dniu 9 maja 2005 r.
Skarżąca w dniu 17 maja 2005 r. (data stempla pocztowego) wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 25 kwietnia 2005 r. Zażalenie to zostało przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucone postanowieniem z dnia 19 maja 2005 r. z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 27 maja 2005 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie złożonym w dniu 30 maja 2005 r. W. M.-T. podniosła, iż mieszka w miejscowości, w której nie ma Urzędu Pocztowego i list wrzucony do skrzynki pocztowej w dniu 16 maja 2005 r. listonosz najprawdopodobniej nadał dopiero w dniu 17 maja 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skarżąca, zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła z uchybieniem terminu, w dniu 17 maja 2005 r.
Okoliczności, które skarżąca wskazuje w zażaleniu mogłyby ewentualnie stanowić przesłankę przywrócenia terminu do dokonania czynności; jednakże warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności, której termin został przez stronę uchybiony jest złożenie w tym przedmiocie wniosku, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek taki należy, stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu
Sygn. akt II OZ 612/05 przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powołanej dalej jako p.p.s.a.; złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie dokonać czynności, której terminowi strona uchybiła. Niemniej jednak skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast powoływana w zażaleniu okoliczność nadania listu do Sądu przez Urząd Pocztowy dzień później, niż został on przez W. M.-T. wrzucony do skrzynki, nie tylko nie została w żaden sposób uprawdopodobniona, ale i nie może stanowić podstawy do uwzględnienia zażalenia. Znając zasady przesyłania korespondencji w miejscowości, w której zamieszkuje, skarżąca powinna była zachować należytą staranność, nadając list odpowiednio wcześnie, by mieć pewność, że dotrze on do placówki pocztowej przed upływem obowiązującego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.