Postanowienie NSA z 28 lipca 2005 r., II OZ 613/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Poznańskiego Towarzystwa [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu z dnia 29 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Po 938/03 w zakresie zawieszenia postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi L. i R. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 25 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Po 938/03, zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi L. i R. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 25 marca 2003 r., Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 17 stycznia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 listopada 2002 r. nakazującą R. W. "rozbiórkę ścian osłonowych hali magazynowej przy ulicy Sikorskiego [...] ([...]). Wybudowana ściana podłużna (zachodnia) znajduje się na działce [...], a prostopadłe do niej ściany szczytowe znajdują się na działce [...]".

R. W. wniósł skargę na powyższą decyzję, która nie została dotychczas prawomocnie rozpoznana. Zaś rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania sądowoadminictracyjnego, w sprawie rozbiórki ściany bocznej hali wybudowanej w części zachodniej, usytuowanej równolegle do granicy obu działek. Zaskarżona decyzja przyjmuje bowiem, iż ta część budynku magazynowego podlega rozbiórce, co zapewni zachowanie odległości między budynkami ze względu na ochronę przeciwpożarową.

Pełnomocnik uczestnika postępowania - Poznańskiego Towarzystwa [...] adwokat B. D.-S., złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, powołując się na art. 141 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu wskazano, iż w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 stycznia 2003 r., sygn. akt II SA/Po 369/03 – ze względu na którą zawieszono niniejsze postępowanie – została już rozpoznana wyrokiem oddalającym skargę. Mimo, że istnieje zapowiedź skargi kasacyjnej, to kwestia ta nie ma rangi zagadnienia wstępnego i brak było przesłanek "z art. 97 5 1 kpa, uzasadniających postanowienie Sądu o zawieszeniu postępowania w sprawie".

W odpowiedzi na powyższe zażalenie, pełnomocnik L. i R. W.wskazał, iż uczestnik postępowania – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – całkowicie błędnie przywołał podstawy prawne wniesienia zażalenia w postępowaniu administracyjnym i wniósł o jego odrzucenie i zasądzenie od uczestnika postępowania, na rzecz L. i R. W. kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu zażaleniowym wg. norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy, już choćby i z tej przyczyny, że powołane zostały wyłącznie zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji, w zaskarżonym postanowieniu, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 97 § 1 pkt 4, który dotyczy zawieszenia postępowania przez organ administracyjny.

Podczas gdy, postępowanie przed sądami administracyjnymi, w tym instytucja zawieszenia postępowania przez sąd, uregulowane zostały w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 zm.). Stąd, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zawieszając postępowanie w sprawie, trafnie powołał się na art. 125 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, w świetle którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub też przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zatem złożone w sprawie zażalenie, oparte wyłącznie na naruszeniu przepisu który nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie może zostać uwzględnione, zwłaszcza iż zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym, nie mogą być również brane pod uwagę argumenty, mające na celu wykazanie, że Sąd I instancji błędnie przyjął, iż spełnione zostały w sprawie przesłanki określone w art. 97 § 1 pkt 4 kpa i w oparciu o ten przepis zawiesił postępowanie sądowe, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w ogóle nie powoływał się w zaskarżonym postanowieniu – zresztą słusznie – na wskazany przepis.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.