Postanowienie NSA z 15 lipca 2011 r., II OZ 613/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 15/09 o odmowie umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 15/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił D. W. umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w kwocie 500 zł.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wnioskodawca domagała się umorzenia nałożonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 września 2010 r. kary porządkowej grzywny za ubliżanie Sądowi oraz adwokatowi działającemu z urzędu.

Odmawiając umorzenia ww. należności Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stwierdził, że strona nie wykazała wystąpienia przesłanek wymienionych w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194). Skarżący nie mają nikogo na utrzymaniu, łączny dochód dwuosobowej rodziny wynosi 2.474,21 zł, a koszty miesięcznego utrzymania wynoszą 342 zł.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła D. W. podnosząc szereg argumentów niedotyczących wprost zaskarżonego zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.

Stosownie natomiast do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.

Dokonana w zaskarżonym zarządzeniu ocena sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej zasługuje, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na aprobatę, w związku z czym wniosek D. W. o umorzenie wskazanej w nim należności nie mógł być uwzględniony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.