Postanowienie NSA z 15 czerwca 2016 r., II OZ 613/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 343/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego

Sprawa

w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wymierzenia kary za usunięcie drzewa postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 6 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 343/16 Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wezwał J.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od postanowienia umarzającego postępowanie w sprawie wymierzenia kary za usunięcie drzewa, w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę prawną powyższego zarządzenia stanowiły przepisy art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie, podnosząc że nie powinien uiszczać wpisu, gdyż jego działania mają na celu zapobieganie niszczeniu środowiska. Zdaniem skarżącego to nie on powinien płacić za błędy innych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Natomiast z normy art. 220 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni – w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wskazane wyżej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Norma § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach: skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł.

Zatem wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od wniesionej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wymierzenia kary za usunięcie drzewa, było prawidłowe. Kwestia ewentualnej zasadności skargi nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia kosztów sądowych, w tym kosztów od skargi. Należy jednak podkreślić, że w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). Zaś osoba, której nie stać na uiszczenie wpisu, może zostać zwolniona z tego obowiązku pod warunkiem, że złoży stosowny wniosek o przyznanie jej prawa pomocy.

Ponadto wskazać trzeba, że przedmiotowa sprawa nie należy do kategorii spraw o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a skarżący nie należy do kręgu podmiotów o których mowa w art. 239 § 1 pkt 2-4 i § 2 P.p.s.a.

Mając zatem na uwadze powyższe, zażalenie jako nieuzasadnione, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., należało oddalić.