Postanowienie NSA z 15 września 2020 r., II OZ 613/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1169/18 o odrzuceniu zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1169/18 odrzuceniu skargi kasacyjnej K. K.

Sprawa

w sprawie ze skargi K.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Teresa Zyglewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 4 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1169/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. K. (skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1169/18 odrzuceniu skargi kasacyjnej K.K. w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 11 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.K. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku złożyła K.K. i E.K. Skarżący takiego wniosku nie złożył. Pismem z [...] marca 2019 r. W.K. oraz K.K. złożyli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Postanowienie z 3 kwietnia 2019 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną K.K. sporządzoną osobiście. Przywołując treść art. 197 § 2 oraz art. 178 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej oraz że sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej. Wskazał, że odpis postanowienia z dnia 3 kwietnia 2019 r. skierowano jedynie do K.K., co w konsekwencji oznacza, że jedynie ona uprawniona była do jego zaskarżenia. W tych okolicznościach Sąd uznał, że zażalenie skarżącego jest bezskuteczne i niedopuszczalne, a zatem podlegało odrzuceniu.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący i w zażaleniu zarzucił mu naruszenie:

• art. 175 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek skarżącej nie był skargą kasacyjną, ale wnioskiem o wyznaczenie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej;
• art. 178 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie;
• prawa materialnego tj. art. 36 § 2 w związku z art. 29 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy polegające na błędnym przyjęciu, że działanie małżonka we wspólnej sprawie dotyczącej tego samego przedmiotu nie ma skutku wobec drugiego ze współmałżonków;
• art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez nieodniesienie się do argumentacji i zarzutów skarżącego i jego pełnomocnika wyrażonego w kolejnych pismach z [...] czerwca 2019 r. (skarga kasacyjna, wniosek o przywrócenie terminu), [...] września 2019 r. (zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej W.K.) i piśmie złożonym na zarządzenie sądu w dniu [...] lutego 2020 r.

W oparciu o przytoczone zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpni 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl zaś art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Bezspornym jest zatem, że termin do wniesienia zażalenia – podobnie jak w przypadku skargi kasacyjnej - rozpoczyna swój bieg od momentu doręczenia stronie (jej pełnomocnikowi) odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skoro zaś, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.K. zostało doręczone wyłącznie jej, to wszelkie środki zaskarżenia wniesione przez W.K. są bezskuteczne. Bez znaczenia pozostaje natomiast okoliczność, że skarżący jest współmałżonkiem osoby, do której przesłano odpis zaskarżonego przez niego postanowienia. Nie może więc odnieść pożądanego przez skarżącego skutku powoływanie się na treść art. 36 § 2 w zw. z art. 29 k.r.o. Powołane przepisy stwarzają możliwość dokonywania czynności zachowawczych w odniesieniu do majątku wspólnego małżonków. Dają więc możliwość (tak jak w rozpoznawanej sprawie), np. wniesienia skargi do sądu wojewódzkiego, w sprawach dotyczących majątku wspólnego przez jednego małżonka. Skutki materialnoprawne rozstrzygnięcia sądowego wszczętego w wyniku skargi wniesionej przez jednego z małżonków rozciągają się na majątek wspólny małżonków. Nie oznacza to jednak, wbrew twierdzeniom skarżącego, że przepis ten stanowi podstawę, na mocy której skutki procesowe podjęte w sprawie sądowej rozciągają się na drugiego z małżonków będącego także stroną tego postępowania. Małżonek może reprezentować drugiego małżonka w postępowaniu sądowoadministracyjnym w oparciu o udzielone pełnomocnictwo (art. 35 § 2 p.p.s.a.).

Odnosząc się do ostatniego zarzutu wyjaśnić należy, że zarówno w imieniu skarżącego, jak i K.K., złożone zostały dwie skargi kasacyjne. Pierwsza z nich została złożona przy piśmie z [...] marca 2019 r. i sporządzona była przez skarżących osobiście, druga zaś została złożona przy piśmie z [...] czerwca 2019 r. i sporządzona została przez profesjonalnego pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. Przedmiotowe postępowania dotyczy pierwszej z tych skarg kasacyjnych. W tych okolicznościach również zarzuty skarżącego dotyczące nieodniesienia się do argumentacji zawartej w pismach z [...] czerwca 2019 r., [...] września 2019 r. i [...] lutego 2020 r. nie mogły okazać się zasadne, gdyż dotyczą skargi kasacyjnej złożonej przez profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.