Postanowienie NSA z 18 lipca 2013 r., II OZ 615/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 922/11 oddalające wniosek J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2011 r. ([...]) w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Bożena Popowska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 922/11 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata, gdyż nie wykazał on, aby spełniał ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy.

W sprzeciwie skarżący podniósł, że wbrew twierdzeniom zawartym w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2013 r., jego wyjaśnienia poparte są prawdziwymi dowodami i wniósł o ich rozpatrzenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 922/11 oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowym wnioskiem J. W. domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rzecz jednak w tym, że może być ono przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podał dalej, że przedmiotowy wniosek jest już kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Poprzedni został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2012 r., w uzasadnieniu którego wskazano, że skarżący na mocy decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2010 r. otrzymał odszkodowanie w wysokości 449.988 zł. Zaś zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2012 r., z argumentacją NSA, że skarżący, mimo wezwania do wyjaśnienia rozbieżności dotyczących wskazywanej przez skarżącego utraty wyżej wymienionej kwoty. Sąd wskazał dalej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r., że co prawda przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W ponownie złożonym wniosku J.W. nie powołał jednak żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę stanowiska sądu w kwestii przyznania mu prawa pomocy.

W zażaleniu J. W. wskazał, że w dalszym ciągu nie ma dochodu za 2012 r. oraz że jedynie kiedyś posiadał środki na odszkodowanie, a dziś takowych nie ma, co poparte jest dowodami.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

W rozpoznawanej sprawie kwestia przyznania prawa pomocy skarżącemu została już prawomocnie rozstrzygnięta. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, zaś zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2012 r. Skarżący nie wykazał w nowo złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jego sytuacja finansowa ulegała zmianie w stosunku do deklarowanej w poprzednim wniosku.

W związku z tym, że sytuacja rodzinna i materialna skarżącego nie uległa zmianie, a przynajmniej zmiana ta nie została wykazana przez skarżącego w złożonym wniosku, Sąd I instancji prawidłowo oddalił wniosek.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.