Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 stycznia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z powodu nieuprawomocnienia się wyroku z dnia 2 stycznia 2013r. sygn. II SA/Kr 1276/12, który został wydany w sprawie ze skarg K. R. – M., Z. M., S. M., A. J., M. K., E. W., M. A. na uchwałę, której dotyczą skargi w niniejszej sprawie. Powyższym wyrokiem z dnia 2 stycznia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie m.in.:
- - w pkt I. odrzucił skargę K. R. - M. i Z. M.;
- - w pkt II. uwzględniając skargi S. M., E. W. i M. A. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej planu w zakresie terenu oznaczonego 2ZG oraz w części tekstowej: § 5 ust. 1 pkt 6), § 10 ust. 3 pkt 4) i § 39 - w zakresie terenu 2ZG a w pozostałym zakresie ich skargi oddalił;
- - w pkt III. oddalił skargi A. J. i M. K. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. K. R. – M. złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w/w wyrok uprawomocnił się w zakresie pkt I tj. odrzucenia skargi K. R.-M., co jej zdaniem winno skutkować podjęciem postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił podjęcia zawieszonego postępowania wskazując, że wyrok dnia 2 stycznia 2013r. sygn. II SA/Kr 1276/12 nie uprawomocnił się w całości, w tym w zakresie jego pkt II., w którym stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części, oddalając skargi w pozostałej części. Oznacza to, iż nie ustała i nadal istnieje podstawa do zawieszenia określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nadal nie jest prawomocny wyrok dnia 2 stycznia 2013r. sygn. II SA/Kr 1276/12, którego treść rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Uprawomocnienie się tego wyroku jedynie w zakresie pkt I tj. odrzucenia skargi K. R. – M. nie oznacza, iż ustała przyczyna zawieszenia.
Stąd do czasu prawomocności wskazanego wyroku postępowanie nadal winno być zawieszone w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co prowadzi do odmowy jego podjęcia.
Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości.
Wniosła ponadto o uchylenie tego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazała, że jej skarga została złożona na uchwałę tylko w zakresie działek, których jest właścicielką, natomiast pozostałe skargi, wskutek których stwierdzono nieważność uchwały, dotyczyły działek innych skarżących. Wobec tego rozstrzygnięcie NSA w odniesieniu do innych skarżących nie wywoła żadnych formalnych skutków w tym postępowaniu, gdyż jego przedmiotem będzie tylko zaskarżona uchwała w zakresie jej nieruchomości. Na poparcie swojej tezy przytoczyła fragmenty orzeczeń NSA. Zdaniem skarżącej nie wystarczy bowiem samo podobieństwo spraw. Dodała, że bez rozpoznania tej sprawy pozbawiona jest możliwości zabudowy swojej nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola treści postanowienia w zakresie rozważań merytorycznych, dotyczący zasadności odmowy podjęcia zawieszonego postępowania nie jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego możliwa ze względu na istotne braki uzasadnienia tego postanowienia. Sąd bowiem ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wniosek nie jest zasadny ze względu na nieuprawomocnienie się części wyroku stwierdzającej w pewnym zakresie nieważność uchwały, nie wykazał natomiast przesłanek merytorycznych stojących za tym rozstrzygnięciem.
Nie jest przede wszystkim jasne, czy sąd wydając zaskarżone postanowienie kierował się względami merytorycznymi czy też proceduralnymi. W zakresie merytorycznej oceny zasadności wniosku skarżącej nie jest w szczególności wiadome, czy sąd stwierdził, że skargi dotyczyły różnych postanowień zaskarżonej uchwały oraz odnosiły się do różnych nieruchomości, a wiec czy u podstaw orzeczenia legła ocena zbieżności przedmiotu postanowień uchwały.
Wątpliwości budzi również drugi możliwy aspekt oceny przez sąd wniosku skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia nie znalazła się bowiem informacja, czy za odmową podjęcia zawieszonego postępowania przemawiały względy natury proceduralnej. Mianowicie wśród skarżących, w stosunku do których stwierdzono nieważność uchwały w poszczególnych postanowieniach, a w pozostałym zakresie skargi oddalono, niektórzy wnosili o stwierdzenie nieważności całej uchwały. Kwestia posiadania legitymacji do zaskarżenia całej uchwały pozostaje poza zakresem tego postępowania. Nie jest więc jasne, czy sąd wydając postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania miał na uwadze fakt, że pkt II wyroku z dnia 2 stycznia 2013 r., w którym w pozostałym zakresie skargi zostały oddalone jest nieprawomocny, czy też za takim stanowieniem sądu przemawiały inne okoliczności, które nie zostały wskazane. Z uzasadnienia postanowienia sądu o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania nie można jednoznacznie stwierdzić jaka jest przyczyna tej odmowy, czyli w jaki sposób taka okoliczność jak nieprawomocność pkt II wyroku z dnia 2 stycznia 2013 r., w którym orzeczono o skargach innych osób w zakresie dotyczącym ich nieruchomości wpływa na niemożność prowadzenia niniejszego postępowania.
W obliczu powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.