Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przyłącza wodociągowego, skargę oddalił.
Postanowieniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 5 listopada 2008 r., zostało przyznane Z. B. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Z. B. reprezentowany przez radcę prawnego J. W. złożył skargę kasacyjną od w/w wyroku z dnia 23 października 2008 r. Do skargi kasacyjnej dołączyli pełnomocnictwo upoważniające wymienionego pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej wniósł m.in. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w/w skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 217/09, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2008 r. (sygn. akt VII SA/Wa 517/08) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał pełnomocnikowi z urzędu kwotę 120 zł oraz 26,40 (22% VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jak wskazał Sąd zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W niniejszej sprawie radcy prawnemu należy się zatem wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 26,40 złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 146,40 złotych.
Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniosła zażalenie podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając o przyznaniu wynagrodzenia nie wziął pod uwagę faktu, że pełnomocnik brał udział w rozprawach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) – wyznaczony przez właściwe organy samorządu zawodowego pełnomocnik w ramach uzyskanego przez stronę prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio do zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.).
W sprawie niniejszej Sąd I instancji orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia jako podstawę określenia jej wysokości biorąc § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Przepis ten określa wynagrodzenie jedynie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd nie uwzględnił jednak, że jak wynika z protokołu rozprawy przez Naczelnym Sądem Administracyjnym przeprowadzonej w dniu 26 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego brał w niej udział za co również należy mu się wynagrodzenie. Pełnomocnik skarżącego powinien zatem otrzymać wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym – stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit a rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Z powyższego względu zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2010 r. podlegało uchyleniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.