Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1355/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 11 stycznia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, gdyż D. i M.W. sporządzili to zażalenie samodzielnie. Tymczasem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 9 marca 2017 r. wnieśli D. i M.W.
W związku z tym zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał wnoszących zażalenie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 9 kwietnia 2017 r. w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Jednocześnie wnoszący zażalenie zostali pouczeni o tym, iż uiszczenie wpisu przez jednego z nich zwalnia drugiego skarżącego z jego obowiązku.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. i M.W., domagając się jego uchylenia, zmiany, gdyż jest ono niesprawiedliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu odwoławczego wniesione zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż wydane zarządzenie z dnia 14 kwietnia 2017 r. wzywające D. i M.W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 9 kwietnia 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2017 r., jest co najmniej przedwczesne. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w aktach sprawy znajduje się pismo wyżej wymienionych z dnia 4 grudnia 2016 r. z którego wynika, iż kwestionują oni postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2016 r. o odmowie przyznania im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Powyższe wynika nie tylko z treści pisma, gdzie D. i M.W. wskazują, iż "brak podstaw prawnych do pozbawienia nas prawa pomocy (...)", ale i na kopercie (w aktach sprawy kserokopia), w której pismo to zostało nadesłane przy sygnaturze VII SA/Wa 1355/15 napisano "sprzeciw z 04.XII.2016". W tej sytuacji w pierwszej kolejności winna zostać załatwiona kwestia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy.
Bowiem od wyniku postępowania w przedmiocie prawa pomocy będą zależały ewentualne dalsze czynności związane z zobowiązaniem do uiszczenia wpisu sądowego. Przepis art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych: strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Z powyższych względów, na mocy art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.