Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 611/18, odrzucił skargę kasacyjną Fundacji "[...]" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 611/18 w sprawie ze skargi Fundacji "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 marca 2019 r. wezwano stronę skarżącą kasacyjnie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi kasacyjnej poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego dwoma odpisami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 20 marca 2019 r. skarżąca w terminie do uzupełnienia braków formalnych przedłożyła oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy wraz z 2 odpisami, natomiast zamiast odpisu skargi kasacyjnej przedłożyła odpis skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...].
Mając powyższe na uwadze Sąd meriti wskazał, że jakkolwiek skarżąca udzieliła odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w terminie, to jednak uzupełniła te braki jedynie w części. Strona skarżąca nie przedłożyła bowiem odpisu skargi kasacyjnej, przesyłając zamiast tego odpis skargi, która była przedmiotem rozpoznania przez Sąd Wojewódzki w wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Sąd Wojewódzki postanowił o jej odrzuceniu, na zasadzie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosła Fundacja "[...]" postulując jego uchylenie i zarzucając naruszenie art. 47 § 1 oraz art. 49 § 1 P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że niewłaściwie złożony odpis drugiego z dwóch złożonych odpisów skargi kasacyjnej stanowi brak istotny, który uzasadnia odrzucenie skargi, pomimo że brak drugiego odpisu skargi nie uniemożliwiał nadanie jej dalszego biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Stosownie zaś do art. 177a P.p.s.a. jeśli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianym w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Podkreślić należy, że odpis stanowi odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma, wykonana dowolną techniką, osobno wykonany duplikat bądź zgodnie z brzmieniem § 2 art. 47 - fotokopia lub wydruk poczty elektronicznej. Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę. Konieczne jest uwierzytelnienie (poświadczenie zgodności z oryginałem) przedstawionej fotokopii lub wydruku poczty elektronicznej.
Dokonując analizy dokumentów nadesłanych przez pełnomocnika skarżącej kasacyjnie Fundacji przy piśmie z dnia 20 marca 2019 r., nie ulega wątpliwości, że dokument nadesłany jako odpis skargi kasacyjnej z dnia 5 marca 2019 r., w rzeczywistości jest odpisem skargi z dnia 23 lipca 2018 r., która była przedmiotem rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji w wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r.
W tych okolicznościach przyjąć należało, że skarżąca Fundacja nie wypełniła skierowanego do niej zarządzenia z dnia 7 marca 2019 r. Przesłany bowiem przy piśmie z dnia 20 marca 2019 r. dokument, który miał być odpisem skargi kasacyjnej w przeczystości nim nie jest. Natomiast fakt, że strona nie dołożyła należytej staranności, by wykonać wezwanie sądu nie może stanowić podstawy do odstąpienia od skutków jakie rodzi dokonane uchybienie tj. nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej. W tej sytuacji słusznie Sąd I instancji odrzucił tę skargę w oparciu o art. 178 P.p.s.a.
Wskazać w tym miejscu należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych (i ich załączników) był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.